Ocena brak

Odmiany śledziony

Autor /evelynda Dodano /18.01.2012

U człowieka śledziona jest zazwyczaj narządem pojedynczym. Niezbyt rzadko jednak spotykamy w jej sąsiedztwie niewielkie twory okrągławe lub owalne o zabarwieniu czerwonym, które mają tę samą strukturę co ona, stanowią więc śledziony dodatkowe (p. rozwój śledziony).

Rozmiary śledzion dodatkowych najczęściej wałiają się w szerokich granicach od wielkości ziarna grochu do wielkości małego jaja kurzego. Niemniej zmienna jest ich liczba; przypadki jednej śledziony dodatkowej (Hen accessorius) są stosunkowo dosyć częste (10%); rzadziej oczywiście występuje większa ich liczba; zaobserwowano kilkanaście do kilkudziesięciu (wg liyrtla 40) śledzion dodatkowych u tij samej osoby, a nawet znacznie więcej (Klimowicz). Śledziony dodatkowe rozwijają się zwykle w pobliżu narządu głównego, w więzadle żołądkowo-śledzionowym lub przeponowo--śledzionowym; czasem spotyka się je w torebce tłuszczowej nerki, w sieci większej, a nawet w trzustce. Rzadko zdarzają się w większej odległości; najdalej od właściwego narządu znaleziono śledzionę dodatkową w worku mosznowym; bardzo długą szypułą była ona połączona z narządem głównym, gdyż bez względu na liczbę, położenie i wielkość śledzion dodatkowych mają one zwykle własną szypułę naczyniową.

Drugi typ odmian stanowi tzw. śledź iona płatowata (lien lobatus ). Karby, które w normalnych warunkach zaznaczają się na górnym brzegu śledziony, mogą wcinać się głębiej i wytwarzać wyraźną płatowatość całej górnej części śledziony. Proces ten może prowadzić do podwojenia śledziony lub nawet do rozpadu na liczne, małe części. Śledziona silnie płatowata jest tworem znacznie rzadszym niż śledziony dodatkowe.

Śledziony może również zupełnie brakować (agenesis), często w przypadkach odwrotnego położenia trzew. Jeżeli zawiązek śledziony wrasta do torby sieciowej, to mówimy wówczas o śledzionie wewnątrzsieciowej; część powierzchni śledziony widoczna jest wtedy od strony torby sieciowej. Stosunki te zdarzają się również, kiedy śledziona swą powierzchnią trzewną zrasta się wtórnie ze ścianą torby sieciowej.

Podobne prace

Do góry