Ocena brak

„Oda do młodości”

Autor /callie144 Dodano /14.03.2011

Utwór uznany za szczytowe osiągnięcie poezji filomackiej. Entuzjastyczna pochwała młodości jako boskiej siły, która stworzy „świat ducha”.

Wiersz łączy elementy oświeceniowe z romantycznymi.:

Elementy oświeceniowe:

  1. gatunek literacki - oda (podstawowy gatunek liryczny w poetyce klasycznej; patetyczny utwór pochwalny opiewający wybitna postać, wydarzenie, wzniosłą ideę). Jego charakterystyczne cechy:

  • pochwalny charakter utworu,

  • apostrofy do uosobionej abstrakcji, „Młodości”,

  • patos,

  • uczuciowy nieład wyrażający się np. w nieregularności strof i kompozycji,

  • zdania wykrzyknikowe Razem, młodzi przyjaciele!”,

  • peryfrazy (omówienia) „Dzieckiem w kolebce kto łeb urwał Hydrze,”

  • rozbudowane porównania „A jako w krajach zamętu i nocy/ Skłóconych żywiołów waśnią, / Jednym „stań się” z bożej mocy”,

  • wyszukane epitety kwiat nowości”;

  1. Obrazowanie (pełni funkcję perswazyjną: przykład do naśladowania (Herakles); ilustruje tezę „płaz w skorupie” - starzy są egoistami),

  • mitologiczne motywy (Herakles, nektar, pierwotny chaos),

  • personifikacje gwałtu i słabości,

  • alegorie („gród sławny”; „płaz w skorupie” na trupich wodach);

  1. Idee

Elementy Romantyczne.

  1. Temat utworu (pochwała młodości);

  2. Podmiot liryczny:

  • „ja”(„wzlecę”, „dzielę”);

  • „my” („opaszmy”, „pchniemy”),

a zatem jednostka utożsamiająca się ze zbiorowością. Jej sposób mówienia: namiętne wezwania (wykrzykniki, wyrażenia nacechowane emocjonalnie, częsty tryb rozkazujący) wskazują na zaangażowanie emocjonalne, poczucie ogromnej siły i pewności. Jest to charakterystyczna dla romantyzmu jednostka nieprzeciętna, o osobowości przywódcy;

  1. Idee:

  • przeciwstawienie „młodych” - „starym”,

  • ubóstwienie młodości, ukazanej nie jako kategoria biologiczna czy socjologiczna, ale jako siła kreacyjna o boskiej potędze (jak Bóg stworzył „świat rzeczy”, tak młodość stworzy „świat ducha”),

  • wyższość „świata ducha” nad „światem rzeczy”,

odrzucenie racjonalizmu („rozumni szałem”; „łam czego rozum nie złamie”) i empiryzmu („Tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga”).

 

Podobne prace

Do góry