Ocena brak

Od zachowań do działań społecznych

Autor /Ivan Dodano /28.07.2011

Punktem wyjścia każdej nauki jest określenie jej przedmiotu, a następnie analiza tego przedmiotu, wyróżnienie składników, a zwłaszcza tych elementów, które mają charakter podstawowy, z których składają się wszystkie bardziej złożone całości. Co stanowi taki podstawowy element, mówiąc przenośnie - „atom" czy „komórkę" społeczeństwa?

Jak dowodziliśmy w poprzednim rozdziale, społeczeństwo to zbiorowość jakoś powiązanych ze sobą w „przestrzeni międzyludzkiej" jednostek, która nieustannie się zmienia, przekształca, „żyje". Sekret tej dynamiki społeczeństwa, czynnik, który wprawia społeczeństwo w nieustanny ruch, to aktywność ludzi. To jest ten jedyny motor, który powoduje, że w społeczeństwie coś ciągle się dzieje. Społeczeństwo istnieje tylko o tyle i tylko dopóty, dopóki jacyś ludzie podejmują wobec siebie nawzajem jakieś działania. Kiedy w słynnej inscenizacji Tadeusza Kantora Umarła klasa widzimy siedzących w ławkach szkolnych niegdysiejszych uczniów, ale już martwych, to efekt dramaturgiczny bierze się właśnie z tego paradoksu, że w pozornie społecznych ramach klasy szkolnej nie ma już społeczeństwa, bo nic się nie dzieje, bo nie ma żadnych działań. Podobnie nie ma społeczeństwa na cmentarzu, choć jest wielka mnogość grobów symbolizujących to, co zostało po aktywnych kiedyś jednostkach.

Społeczeństwo zatem to w ostatecznym rachunku aktywność ludzi. Nie ma społeczeństwa bez ludzi działających. Wszystko, co istnieje w społeczeństwie, jest albo przejawem, albo efektem aktywności ludzkiej. Analiza społeczeństwa musi zatem rozpocząć się od tego elementarnego poziomu.

Podobne prace

Do góry