Ocena brak

Od Jałty do zimnej wojny. Stosunki pomiędzy aliantami (1945 - 1949) - Utworzenie dwóch państw niemieckich

Autor /Bolemir Dodano /08.05.2012

 

Fiasko konferencji paryskiej przypieczętowało zdecydowany już wcześniej podział Niemiec. Opublikowano teraz projekt konstytucji przyszłego państwa zachodnioniemieckiego - Republiki Federalnej Niemiec. Opierał się on na sys­temie landów, w których ręku pozostawały niemal wszystkie sprawy lokalne. Rząd federalny z kanclerzem na czele posiadał kompetencje ograniczone do tych kwestii, które nie znajdowały się w gestii landów.

W sierpniu 1949 r. przepro­wadzono wybory do Bundestagu (niższej izby parlamentu). Rolę wyższej izby pełnił Bundesrat złożony z delegatów landów. 20 września politykchadecki z Nadrenii (znany w latach 20-tychjako działacz profrancuskiego ruchu na rzecz utworzenia niepodległej Nadrenii), Konrad Adenauer został kanclerzem federal­nym. Chadecja wraz z bliźniaczą bawarską Unią Chrześcijańsko-Społeczna(CSU) uzyskała tylko względną większość, utworzyła koalicję z liberalną Partią Wolnych Demokratów (FDP)i skrajnie prawicową Partią Niemiecką.

Socjalde­mokraci, komuniści i drobne ugrupowania prawicowe pozostały w opozycji. 21 września 1949 roku proklamowano powstanie Republiki Federalnej Niemiec, której pierwszym prezydentem został prof. Theodor Heuss.

Z tą chwilą weszły w życie postanowienia statusu okupacyjnego, w myśl którego Wysoka Komisja Sojusznicza kontrolowała rozbrojenie i demilitaryzację gospodarki, spłatę odsz­kodowań, dekartelizację, bezpieczeństwo wojsk okupacyjnych, przestrzeganie konstytucji federalnej i konstytucji landów. Czuwała ona nad wykonaniem wy­roków sądów alianckich wydanych wobec zbrodniarzy hitlerowskich, kontrolo­wała handel zagraniczny i gospodarkę dewizową RFN, reprezentowała ją za granicą i w utworzonym 28 IV 1949 r. Międzynarodowym Zarządzie Zagłębia Ruhry.

W przypadku naruszenia postanowień statusu mocarstwa zachodnie zast­rzegły sobie prawo przywrócenia porządków obowiązujących w latach 1945-1949. W RFN pozostały garnizony amerykańskie, brytyjskie, francuskie, kanadyjskie, belgijskie i holenderskie. Alianci odmówili uznania artykułu konstytucji RFN proklamującej Berlin jej stolicę. Władze nowego państwa osiadły w Bonn. Kon­stytucja jednoznacznie określiła cel Republiki Federalnej, jakim miało być po­nowne zjednoczenie (Wiedervereinigung) Niemiec.

W strefie radzieckiej w grudniu 1947 r. powołano (uchwałą tzw. Niemieckiego Kongresu Ludowego) tymczasowy parlament strefy (tzw. Radę Ludową). W marcu 1949 r. Rada ta uchwaliła projekt konstytucji separatystycznego państwa wschodnioniemieckiego- Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Rada kolejnej kadencji przekształciła się 7 X 1949 r. w Tymczasową Izbę Ludową, która proklamowała utworzenie NRD, a następnie powołała jej prezydenta (WilhelmPieck) i rząd z Otto Grotewohiem na czele.

W dwa dni po proklamowaniu Republiki Federalnej Związek Radziecki doko­na} pierwszej eksplozji bomby atomowej. Żelazna kurtyna zapadła na długi czas nad światem. Widmo wojny światowej przybliżyło się jeszcze bardziej.

Do góry