Ocena brak

Ochotka piórkówka

Autor /Ariel Dodano /31.01.2012

Wygląd: około 1 cm długości, jedna z większych wśród ponad 100 gatunków ochotkowatych, występujących w Europie. Ma uwypuklony tułów ze schowaną pod nim głową, która u samca wyposażona jest w długie, pierzaste czułki. Ochotki nie mają kłujki. Mimo zewnętrznego podobieństwa nie są one komarami, lecz tworzą oddzielną, obejmującą liczne gatunki rodzinę, rozprzestrzenioną w wielu środowiskach. Długi odwłok samca wystaje wyraźnie poza skrzydła.

Środowisko: wszelkiego rodzaju wody I ich wilgotne obrzeża.

Występowanie: prawie cała Europa, znaczne obszary Azji i północna Afryka.

Pokarm: larwy żywią się wodnymi mikroorganizmami. Samicom do rozwoju jaj niezbędna jest porcja krwi ptaków, bądź ssaków. Samce odżywiają się sokami roślinnymi i nie mają kłujki.

Uwagi: z komarem brzęczącym blisko są spokrewnione, występujące również w Europie, przenoszące zimnicę (malarię) komary z rodzaju widliszek (Anopheles). Można je rozpoznać po tym, że siedzą pochylone do przodu, ustawiając ciało skośnie do podłoża. Ich larwy utrzymują się poziomo przy powierzchni wody. Poczwarki mają silniej podgięty odwłok, a jaja są zaopatrzone w pęcherzyki ułatwiające pływanie. Aby przenieść powodujące zimnicę zarodźce, widliszek musi kłuć dwukrotnie. Przy pierwszym ukłuciu pobiera z krwią gametocyty zarodźców.

Po skomplikowanych przemianach powstają z nich tzw. sporozoity, które dostają się z przewodu pokarmowego widliszka do jego ślinianek, gdzie kolejny raz następuje ich podział. Jeśli widliszek ponownie ukłuje człowieka, przekazuje mu wraz ze śliną sporozoity powodujących zimnicę zarodźców. Wstrzyknięcie śliny, zawierającej substancje przeciwdziałające krzepnięciu krwi, jest niezbędne, aby krew nie zakrzepła w wąskim przewodzie kłujki komara. Komar brzęczący w środkowej Europie zwykle nie przenosi żadnych chorób.

Liczebność: bardzo liczna w wodach obfitujących w składniki biogenne. U niektórych gatunków następuje niemal jednoczesny, masowy wylot i tworzą się ogromne roje.  

Rozród: łączenie się w pary następuje w czasie rójki, na krzewach lub jeszcze w locie. Bezpośrednio po tym samica składa do wody jaja, które namakają i opadają na dno. Tam rozwijają się robakowate larwy. Na tylnym końcu ciała mają one, obok tzw. nóżek tyli nych, krótkie wyrostki analne. Stanowią ważne źródło pokarmu dla ryb i ptaków wodnych.

Podobne prace

Do góry