Ocena brak

Obrona Warszawy na początku II wojny światowej

Autor /Ildefons Dodano /21.10.2011

I.- Przebieg obrony

Naloty na Warszawę rozpoczęły się o świcie I.IX.1939 roku i trwały aż do końca obrony; celem ich były domy mieszkalne, obiekty kulturalne, szpitale itd. W ciągu pierwszych sześciu dni myśliw-ska Brygada Pościgowa zestrzeliła 43 niemieckie samoloty i sporo uszkodziła.

3.IX - zarządzono przygotowania do obrony stolicy, ponieważ niemieckie siły pancerne przedarły się przez obronę armii "Łódź" i "Prusy".

Obroną Warszawy kierował gen. Walerian Czuma, od 8.09 podległy dowódcy - generałowi Rommlowi - dowódcy armii "Warszawa".

8.IX - Niemcy podeszli do pozycji polskich na Ochocie i Woli.

9.IX - Niemcy rozpoczęli natarcie na Warszawę, które trwało do godzin popołudniowych.

10.IX - Niemiecka IV Dywizja Pancerna zostaje pobita.

Po ściągnięciu posiłków Niemcy otoczyli Warszawę dwoma pierścieniami.Jeden w kierunku miasta, drugi na zewnątrz.Ten drugi miał uniemożliwić armiom polskim dotarcie do stolicy.Wokół stolicy toczyły się wielkie boje obronne.

Od 14 do 18 IX stoczono 36 bojów w okolicach Odolanowa, Wilanowa, Gocławia i Wawra. Lu-ftwaffenasiliła bombardowania miasta, wzmagały się ataki niemieckiej ciężkiej artylerii.

17.IX - Zamek Królewski objął pożar

Niemcy atakowali wzdłuż Wisły: Bródno, Saska Kępa, Bielany, Czerniaków.W stolicy był brak gazu, wody, elektryczności i łączności telefonicznej.

26.IX - szturm generalny Warszawy, odparty przez obrońców.

27.IX - przerwanie działań bojowych.

28.IX - podpisanie kapitulacji stolicy

II.-Przyczyny kapitulacji

a) pogarszające się warunki życia ludności cywilnej;

b) wielkie straty w ludziach;

c) brak amunicji, wody, żywności;

d) brak perspektyw nadejścia pomocy;

III.-Straty

Podczas walk obronnych toczących się w Warszawie i jej bliskich okolicach śmierć poniosło po-nad 6 tysięcy żołnierzy i 20 tysięcy osób cywilnych.12 % budynków stolicy legło w gruzach

IV.-Podsumowanie

Omawiając walkę o Warszawę, należy koniecznie podkreślić znaczenie bohaterstwa prezydenta stolicy, Stefana Starzyńskiego.Również na uznanie i szacunek zasługuje olbrzymie poświęcenie Warszawiaków, którzy w oblężonym mieście budowali barykady i oddawali żywność na potrzeby miasta. Wszyscy czekali na pomoc państw zachodnich.Starzyński objeżdżał wysunięte placówki obrony i - ochrypłym ze zmęczenia głosem - przemawiał przez radio: "Znów Niemcy rzucili tysiące bomb burzących i zapalających.Płoną kościoły i zabytkowe pałace.Giną kobiety i dzieci.Cmentarze są wszędzie: w ogrodach i na dziedzińcach ulicznych".

Nawet w tej walącej się Warszawie, widział jej wielkość, mówił, w swoim przemówieniu z 23.IX. 1939 r., następującymi słowami: "I choć tam, gdzie miały być wspaniałe sierocince, gruzy leżą, choć tam, gdzie miały być parki dziś są barykady gęsto trupami pokryte, choć płoną nasze biblioteki, choć palą się szpitale - nie za lat 50, nie za lat 100, lecz dziś Warszawa broniąca honoru Polski jest u szczytu swej wielkości i sławy".

Tymi słowami , żarliwymi przemówieniami radiowymi, Starzyński podtrzymywał ducha oporu ludności.

V.- Ważne postacie

Stefan Starzyński - (1893-1944?), polityk, działacz społeczno-gospodarczy, ekonomista.W 1914- 17 w Legionach Polskich; internowany przez Niemców; w 1918 w POW, potem do 1921 w Wojsku Polskim.Działacz sanacji; 1929-30 i 1931-32 wiceminister skarbu; 1930-33 poseł na sejm; 1932-34 wiceprezes Banku Gospodarstwa Krajowego; od 1934 komisaryczny prezydent Warszawy, zasłużo-ny dla rozwoju miasta.We IX 1939 współorganizator Obrony Warszawy, później przy dowódcy armii "Warszawa"; aresztowany 27 X 1939 przez Niemców, zginął prawdopodobnie w Da-chau.Autor m.in.: Na froncie gospodarczym (1928); Rola państwa w życiu gospodarczym (1929); Pięć lat na froncie gospodarczym (t. 1-2, 1931);

Walerian Czuma - (1890-1962), generał; 1938-39 komendant główny Straży Granicznej; IX 1939 dowodził obroną Warszawy; 1939-45 w niewoli, następnie na emigracji.

Podobne prace

Do góry