Ocena brak

Obrazowa diagnostyka radioizotopowa

Autor /margolcia Dodano /26.06.2014

Diagnostyka radioizotopowa obejmuje prawie wszystkie narządy i układy ciała.

Radioizotopy diagnostyczne albo wbudowują się w ognisko patologiczne, dając obraz tzw. ogniska gorącego, np. w nowotworach kości, albo - przeciwnie

- nie gromadzą się w ognisku patologicznym; jest to tzw. ognisko zimne, np. w zawale mięśnia sercowego. Obraz narządu otrzymujemy za pomocą gamma-kamery. Często wykonuje się badania wydłużone w czasie, obrazujące czynność danego narządu lub układu: przepływ krwi przez serce, płuca lub mózg czy filtrację moczu w nerkach. W odróżnieniu od typowych badań rentgeno-diagnostycznych, są to więc w dużej mierze badania o charakterze czynnościowym. Potocznie diagnostyczne badanie radioizotopowe nazywamy scyntygrafią, a jego wynik scyntygramem.

Badanie scyntygraficzne możemy również wykonać metodą tomograficzną, czyli warstwową - tomografią emisyjną pojedynczego fotonu (SPECT - single photon emission computed tomography). Metoda SPECT pozostaje w takiej relacji do zwykłej scyntygrafii, jak badanie radiologicznej tomografii komputerowej do zwykłego zdjęcia przeglądowego rtg. Badania SPECT obrazują cienkie warstwy narządów miąższowych: serca, mózgu czy płuc, co pozwala na otrzymanie znacznie dokładniejszych obrazów w porównaniu ze zwykłym badaniem scyntygraficznym.

Inną ważną odmianą badań radioizotopowych jest pozytonowa tomografia emisyjna (PET - positon emission tomography). Metoda ta pozwala na zobrazowanie procesów biochemicznych organizmu, zwłaszcza metabolizmu glukozy. Wysoki metabolizm glukozy wykazują nowotwory i ich przerzuty, dlatego badanie PET z użyciem 18-fłuorodeoksyglukozy jest bardzo przydatne w diagnostyce onkologicznej. Metoda PET znajduje też zastosowanie w kardiologii i neurologii. Wadami tej metody są jej duże koszty i utrudniona dostępność.

 

Podobne prace

Do góry