Ocena brak

Obraz laryngoskopowy krtani u osoby żywej

Autor /bianka Dodano /11.01.2012

W celu zbadania krtani u osoby żywej posługujemy się dobrze oświetlonym wziernikiem krtaniowym (laryngoskopem) wprowadzonym do gardła. Obraz laryngoskopowy, który otrzymujemy, jest rzutem poziomym poszczególnych części krtani przestrzennie ułożonych na różnej wysokości. Części położone z przodu odbijają się z tyłu w lusterku wziernika, strony prawej po stronie lewej i odwrotnie. Na obrazie widoczne jest wejście do krtani, fałdy głosowe i przy otwartej szparze głośni nawet tchawica aż do jej rozdwojenia. Do przodu od wejścia do krtani w kierunku języka widoczne są dołki nagłośniowe, przy wejściu górny brzeg nagłośni, fałcły nalewkowo-nagłośniowe z guzkami klinowatymi i rożkowa tymi. Ostatnie mogą się czasem dzielić na dwie wyniosłości, z których najbardziej ku tyłowi położona odpowiada chrząstce rożkowatej, do przodu od niej — chrząstce nalewkowatej. W zależności od ustawienia chrząstek na lewkowa tych wcięcie między nalewko we zaznacza się wyraźnie lub też zanika. Ważnym punktem orientacyjnym jest guzek nagłośniowy; w rzeczywistości jesi to wyniosłość podłużna, w lusterku jednak, w skrócie, tworzy okrągła wy guzek.

Podobne prace

Do góry