Ocena brak

Obowiązki i odpowiedzialność opiekuna

Autor /Napoleon Dodano /17.11.2011

    Opieka (tutela) sprawowana była nad niedojrzałymi, mężczyznami do 14 roku życia, kobietami do 12 roku oraz nad dojrzałymi kobietami sui iuris. Opiekuna miał prawo powołać pater familias w testamencie w stosunku do osób, które po jego śmierci staną się sui iuris, opiekunami stawali się też z mocy prawa agnaci a w razie ich braku - gentyle, władza państwowa (pretor miejski lub ds. opiekuńczych) mogła też powołać opiekuna. Opiekunem mógł być mężczyzna, w prawie poklasycznym także kobieta.

    Powołany opiekun nie mógł odrzucić tego obowiązku publicznego (manus publicum), mógł się jednak od niego uchylić jeśli: miał 70 i więcej lat, był już opiekunem trzech osób, zajmował stanowisko publiczne. Obowiązkiem opiekuna było zarządzanie majątkiem pupila i piecza nad jego osobą. Powinien on ulokować majątek pupila, z czasem wprowadzono zakaz sprzedaży italskich gruntów pupila, rozszerzony następnie na wszelkie grunty. Pupil w wieku od 7 do 12/14 lat mógł sam dokonywać swoich czynności za zgodą opiekuna. Podejrzanego opiekuna można było usunąć - actio suspecti tutoris, skargę taką mógł wnieść każdy (actio popularis).

    Pupil mógł pozwać opiekuna-oszusta penalnym powództwem actio rationibus distrahendis o podwójną wartość przywłaszczonych rzeczy. Później powstała actio tutelae directa, dostępna po ustaniu opieki obydwu stronom. Pupil mógł żądać przedstawienia rachunków, wydania swojej własności i wynagrodzenia szkody. Opiekun mógł żądać zwrotu nakładów poniesionych w związku z opieką.

Podobne prace

Do góry