Ocena brak

Obojnactwo (hermaphroditismus)

Autor /margolcia Dodano /26.06.2014

Obojnactwem nazywamy występowanie u tej samej osoby jednocześnie cech żeńskich i męskich. W znaczeniu praktyczno-klinicznym, mówiąc o obojnactwie, myślimy o obojnactwie gonadalnym. W obojnactwie gonadalnym wyróżnia się obojnactwo prawdziwe (hermaphroditismus verus) i rzekome (pseu-dohermaphroditismus).

W obojnactwie prawdziwym u tej samej osoby występuje gonada męska i żeńska, niekiedy jajnikojądro (ovotestis).

obojnactwie rzekomym zewnętrzne narządy płciowe i gonady wykazują odmienności płciowe. W obojnactwie rzekomym żeńskim jajniki znajdują się w jamie brzusznej, a zewnętrzne narządy płciowe mają cechy androgenizacji. Ta postać rzekomego obojnactwa występuje we wrodzonym przeroście kory nadnerczy, może być wywołana przez nowotwór wydzielający androgeny lub wskutek stosowania leków o charakterze androgenizujacym. W obojnactwie rzekomym męskim występują jądra, a narządy płciowe zewnętrzne mają charakter narządów płci przeciwnej. Mogą być typowe żeńskie - zespół niewrażli-wości na androgeny lub mogą mieć charakter prawie męski - spodziectwo.

W zespole niewrażliwości na androgeny narządy płciowe zewnętrzne są żeńskie, w wargach sromowych najczęściej stwierdza się gonady mające utkanie jądra, pochwa jest ślepo zakończona, stwierdza się gruczoły piersiowe od prawie śladowych do w pełni wykształconych. Rozpoznanie następuje w okresie pokwitania, gdy zauważa się pierwotny brak miesiączkowania, skąpe owłosienie łonowe, typową sylwetkę kobiecą.

Spodziectwo jest odmianą rzekomego obojnactwa męskiego. Ujście cewki moczowej może występować na dolnej powierzchni prącia lub na mosznie. Leczenie obojnactwa jest trudne, wymaga korekty chirurgicznej, leczenia hormonalnego i psychoterapii. Niekiedy trzeba rozważyć konieczność zmiany miejsca zamieszkania.

 

Podobne prace

Do góry