Ocena brak

Objawy kliniczne zakażenia układu moczowego

Autor /margolcia Dodano /26.06.2014

Zakażenie układu moczowego może przebiegać bezobjawowo. U małych dzieci symptomy mogą być niecharakterystyczne i utrudniać rozpoznanie choroby. Zalicza się do nich brak łaknienia, stany gorączkowe, niepokój, brak przyrostu masy ciała i przedłużoną żółtaczkę. Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek u noworodków i niemowląt może też przebiegać razem z objawami posocznicy. U starszych dzieci, podobnie jak u dorosłych, objawy te zwykle są łatwiejsze do interpretacji. Mogą one obejmować objawy dyzuryczne (parcie na pęcherz, ból przy oddawaniu moczu), typowe dla zapalenia cewki moczowej i pęcherza moczowego. W zapaleniu pęcherza moczowego, poza objawami dyzuryczny-mi, stwierdza się dodatkowo leukocyturię i krwinkomocz. Jeżeli zakażenie układu moczowego przebiega z gorączką, wymiotami, bólem brzucha lub w okolicy lędźwiowej, można podejrzewać ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek. U niemowląt i dzieci do 3 rż. każde zakażenie układu moczowego należy traktować jak ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek. Informacje z wywiadu, które mają duże znaczenie dla rozpoznania, to przewlekające się lub nawracające moczenie nocne, bóle brzucha o różnej lokalizacji, nudności, wymioty oraz stany gorączkowe o niewyjaśnionej etiologii. Badanie fizykalne dziecka z zakażeniem układu moczowego, poza pomiarem ciśnienia tętniczego krwi, powinno obejmować dokładne badanie jamy brzusznej oraz obejrzenie ujścia cewki moczowej i sromu, w cełu wykluczenia zmian zapalnych i wad układu moczowego.

Duże znaczenie w zapobieganiu nieodwracalnym zmianom w nerkach u niemowląt i- małych dzieci ma prawidłowa diagnostyka i wczesne rozpoczęcie leczenia przeciwbakteryjnego, a w przypadku istnienia wad wrodzonych wykonanie zabiegu operacyjnego. lak już wspomniano, zakażenie układu moczowego u małych dzieci może być objawem istnienia nieprawidłowości w układzie moczowym, dlatego badania obrazowe dróg moczowych są zalecane u każdego gorączkującego dziecka w wieku od 2 miesięcy do 2 łat z potwierdzonym zakażeniem układu moczowego. W diagnostyce zakażeń układu moczowego stosuje się ultrasonografię, cystouretrografię mikcyjną lub izotopową oraz badania scyntygraficzne. W zakresie nieinwazyjnych metod obrazowania nowe techniki, szczególnie ultrasonografia dopplerowska, oferują szerokie możliwości. Badanie ultrasonograficzne jest doskonałą metodą umożliwiającą w sposób nieinwazyjny określenie wymiarów nerek i grubości miąższu nerkowego, nie pozwala ona jednak na określenie czynności nerek. Natomiast wykonanie USG przed mikcją i po mikcji jest przydatne w ocenie zalegania moczu, co może być przyczyną nawracających zakażeń układu moczowego. Cystoureterografia mikcyjna pozwała na wykrycie odpływu pęcherzowo-moczowodowego, ocenę stanu pęcherza moczowego i cewki moczowej. Badania radioizotopowa (scyntygrafia statyczna i dynamiczna) pozwalają ocenić zarówno stan miąższu nerek, jak i przepływ przez każdą z nich oraz stopień wydalania moczu przez układy kie-lichowo-miedniczkowe, moczowód i pęcherz. Jest to najbardziej miarodajne badanie dla wykrycia utrwalonych błizn w nerkach lub wykazania ognisk ostrego zapalenia miąższu nerkowego (ogniska upośledzonego wychwytu izotopu) w trakcie zakażenia układu moczowego.

 

Podobne prace

Do góry