Ocena brak

Objawy choroby Parkinsona

Autor /kredka Dodano /24.04.2014

Łojotok. U wielu pacjentów staje się widoczne zaburzenie układu wegetatywnego pod postacią zwiększonego wydzielania gruczołów łojowych skóry twarzy. Spowodowane tym przetłuszczenie skóry twarzy, nazwane łojotokiem oleistym ma wartość rozpoznawczą i zostało ujęte w Skali Webster Rating (rozdział 4). Do tego dołącza często lekka postać trądziku, nasilone złuszczanie naskórka na owłosionej skórze głowy oraz zapalenie spojówek.

Nadmierne wydzielanie śliny. W trakcie postępu choroby pacjenci często zauważają zwiększone wydzielanie śliny, przy czym ślina stale wypływa im z ust. Przyczyną tego zaburzenia wydaje się być w mniejszym stopniu zwiększenie produkcji śliny, aniżeli upośledzenie odruchu połykania; ślina też łatwiej wypływa przez stale otwarte usta.

Zaburzenia oddechowe. U około 30% pacjentów opisuje się zaburzenia oddechowe. Najczęściej występuje przyspieszenie rytmu oddychania, rzadziej jego zwolnienie. W przypadku zmniejszonej pojemności oddechowej dochodzi do hipowentylacji. Z powodu zmniejszonej siły mięśni oddechowych, wydzielina z górnych dróg oddechowych nie jest dostatecznie często odkrztuszana. Dochodzi również do zmniejszenia ciśnienia głosu (intonacji), co również jest przyczyną dyzartrofonii (rozdział 2.4).

Zarówno sztywność mięśni oddechowych w szczególności mięśni międzyżebrowych jak również zaburzenia centralnej regulacji oddychania odpowiedzialne są za wyżej wymienione objawy niewydolności oddechowej. Wydaje się, że dyskinezy mięśni oddechowych i górnych dróg oddechowych związane z leczeniem preparatami L-Dopy dodatkowo przyczyniają się do wyżej wymienionych zaburzeń.

Zaburzenia snu. Pacjenci często skarżą się na zaburzenia snu; częstość występowania szacuje się na 80% chorych. Przy czym chodzi tu przeważnie o pierwotne zaburzenia snu. Nie jest jasne, w jakim stopniu związane są one z częstym w chorobie Parkinsona zespołem depresyjnym, w którym zaburzenia snu też występują. Sen dodatkowo jest zaburzony poprzez wzmożenie napięcia mięśni i akinezę podczas godzin nocnych, kiedy spada poziom dopaminy.

Hipotonia ortostatyczna. W przeciwieństwie do starszych publikacji, w których odnoszono hipotonię ortostatyczna do skłonności do upadków, nowe badania wykazały, że spoczynkowe ciśnienie tętnicze u chorych jest prawidłowe. Również spadek ciśnienia tętniczego w próbie ortostatycznej nie różni się lub jest niewiele większy od obserwowanego w grupie kontrolnej. W trakcie terapii L-Dopą może również dojść do zaburzeń o charakterze ortostatycznym (rozdział 3.3.3).

Zaparcia. Wielu pacjentów zgłasza tendencję do osłabienia perystaltyki jelitowej. Zaburzenia motoryki jelitowej w górnym odcinku przewodu pokarmowego można uwidocznić w badaniu radiologicznym. Leczenie środkami antycholi-nergicznymi (rozdział 3.1) może prowadzić do nasilenia obstrukcji.

Zaburzenia mikcji. Rzadko ukazują się doniesienia na temat zaburzeń czynności zwieraczy. Jednakże w badaniu 70 pacjentów Ludin i wsp. u połowy z nich stwierdzili zaburzenia zwieraczy. W większości przypadków były to przymus oddawania moczu i nietrzymanie moczu. Badania urodynamiczne wykazały nadreak-tywność mięśnia wypieracza moczu i odhamowaną jego kurczliwość.

Zaburzenia potencji. Około połowa pacjentów zgłasza osłabienie libido oraz potencji. Podczas leczenia L-Dopą może dojść sporadycznie do wzrostu libido.

 

Podobne prace

Do góry