Ocena brak

OBIEKTYWNA I SUBIEKTYWNA JAKOŚĆ ŻYCIA

Autor /Norman Dodano /30.08.2011

Pojęcie jakości życia ma bezpośredni związek ze sferą psychiczną człowieka. Jakość życia rozpatruje się przez pryzmat zaspakajania potrzeb typu egzystencjalnego („mieć”), potrzeb związanych z bezpieczeństwem („być”) oraz potrzeb dotyczących kontaktu społecznego („kochać i być kochanym”). Jakość życia to pojęcie normatywne, związane z przyjętymi przez jednostkę systemami wartości, aspiracjami, oczekiwaniami człowieka i grup społecznych, z którymi jest w jakiś sposób powiązany. Jakość życia rozpatruje się również jako kategorię dynamiczną, zmieniającą się w czasie i przestrzeni. Pod tym pojęciem rozumie się poczucie satysfakcji jednostek lub grup społecznych, wynikające ze świadomości zaspokojenia potrzeb emocjonalnych, społecznych, potrzeb samorealizacji itp.

Jakość życia to stopień zaspokojenia materialnych i niematerialnych potrzeb jednostek i grup społecznych. Określają ją wskaźniki obiektywne (np. przeciętne trwanie życia, zasięg ubóstwa, poziom edukacji), jak i subiektywne (np. stopień zadowolenia z warunków życia i różnych jego aspektów, poziom szczęścia, stres, sens życia). Na jakość życia składają się: warunki obiektywne (warunki ekonomiczne, czas wolny, bezpieczeństwo społeczne, odpowiednie warunki mieszkaniowe, środowisko naturalne i społeczne godne człowieka, zdrowie itp.) i subiektywne samopoczucie (samoocena ogólnych i specyficznych warunków życia ujmowana w kategoriach zadowolenia, szczęścia, nadziei, lęku, samotności itp.). Obiektywne warunki ekonomiczne i społeczne wpływają korzystnie lub niekorzystnie na odczuwanie jakości życia, ale równie ważne, a nawet ważniejsze, są przekonania, odczucia, dążenia i pragnienia jednostki związane z wartościami egzystencjalnymi i stopniem satysfakcji życiowej płynącej z ich realizacji.

Wskaźniki (indykatory) jakości życia

W piśmiennictwie wyróżnia się wiele wskaźników (indykatorów) bezpośrednio lub pośrednio wpływających na jakość życia osób w okresie późnej dorosłości, do których należą:

1. Dobrostan fizyczny: energia, działanie, funkcjonalność; seksualność; jakość opieki zdrowotnej; brak bólu; zachowanie zmysłów (np. słuch, wzrok); odpowiednia ilość czasu na wypoczynek i sen.

2. Dobrostan finansowy i materialny: niezależność finansowa; zabezpieczenie finansowe; przychody z różnych źródeł; posiadanie dóbr materialnych (np. mieszkanie, samochód).

3. Dobrostan osobisty: zdrowie psychiczne; szczęście; samoocena; godność; tożsamość; ciągłość rozwoju; wygląd zewnętrzny/obraz siebie; pamięć; kontrola nad własnym życiem; niezależność; duchowość; brak stresu; miłość; edukacja; łatwość adaptacji; możliwość wyboru.

4. Dobrostan społeczny: rodzina; przyjaźń; bogate życie towarzyskie; wsparcie społeczne.

5. Życiowa satysfakcja: reminiscencja; spełnienie; pełnia życia; kreatywność; pogoda ducha.

6. Cel życia: altruizm; zaangażowanie się, udział w życiu innych; produktywny, owocny proces starzenia się.

7. Dobrostan estetyczny: czas wolny; zainteresowania, hobby; kontakt z muzyką, sztuką, literaturą.

8. Wesołość/radość: małe i duże przyjemności (jedzenie, podróże); uciecha, zabawa.

9. Dobrostan moralny: czyste sumienie.

10. Radość życia: poczucie, że warto było żyć.

11. Duchowość: osobiste wierzenia/przekonania religijne.

12. Życie teraźniejszością: elementarność; prostota; naturalność; wolność od zaabsorbowania przeszłością i przyszłością.

13. Koniec życia: jakość umierania; poczucie kontroli; jakość opieki (minimalizacja bólu i cierpienia).

Podobne prace

Do góry