Ocena brak

O aniołach upadłych

Autor /Gienek88 Dodano /22.04.2011

Wszystkie religie przyjmują obok aniołów jako duchów dobrych istnienie duchów złych, zwanych aniołami upadłymi. Bytowo są to takie same istoty duchowe i personalne, tylko, że moralnie złe, antyboskie, perwersyjne. Przyjmuje się, że na początku wszyscy aniołowie zostali poddani próbie moralnej przez stwórcę, aby współpracowali przy swoim wyniesieniu do życia wewnątrztrynitarnego. Znaczna część na czele z Lucyferem i Belzebubem miała zgrzeszyć pychą i stąd zmienił się diametralnie kierunek ich roli życia nadprzyrodzonego. Zostali ukarani odrzuceniem od udziału w życiu TŚ. NT mówi o istnieniu złych duchów. Dawniej przypisywano demonom wielki wpływ na całą rzeczywistość świata. Dziś teologia przyjmuje nie antyświatową a antyzbawczą rolę demonów a więc rolę przeciwną w stosunku do aniołów dobrych.

Szatan nie ma więc wpływać na zło kosmiczne, materialne czy cielesne, lecz jest przeszkodą na drodze do nadprzyrodzonego zbawienia. Nie potrafią wymusić naszego przyzwolenia. Szatan to ten, który nie miłuje, stale dzieli, skłóca, nakłania do pychy. Rozróżniamy osaczenie i opętanie przez szatana.

Jest dogmatem, że aniołowie stworzeni zostali przez B pierwotnie dobrymi.

Jest dogmatem, że w następstwie grzechu pierworodnego rodzaj ludzki popadł w pewnego rodzaju niewolę (zależność) szatana.

Jest nauką katolicką, że nawet po przezwyciężeniu przemocy szatana przez dzieło Odkupiciela JCh upadli aniołowie mogą do czasu Sądu Ostatecznego w pewnej jeszcze mierze kusić i trapić ludzi różnymi sposobami, a liturgia Kościoła niesie Czł w tej walce przeciwko nim skuteczną pomoc.

Podobne prace

Do góry