Ocena brak

Nurzaniec błotny

Autor /Bill Dodano /12.01.2012

Rodzina nurzaricowate (Pelodytidae)  

Wygląd: maty ptaz, o długości zaledwie 5 cm i wyglądzie bardzo podobnym do przedstawicieli rodziny żabowatych; reprezentuje odrębną, malutką rodzinę nurzań-cowatych. Jest łatwy do rozpoznania po pionowej źrenicy, niemal zupełnym braku błony pły-wnej i brodawkowatej skórze grzbietu. Cechuje się ponadto wysmukłym ciałem i długimi nogami. Staw skokowy wygiętej do przodu tylnej nogi sięga za oczy. Głowa płaska; oczy duże, błona bębenkowa słabo widoczna.

Górna strona ciała na jasnoszarym lub oliwkowo-zielonym tle pokryta małymi, intensywniej zabarwionymi plamami, które mogą być opalizu-jąco zielone. W przedniej części grzbietu może występować wzór barwny w kształcie litery X. Samce mają rezonatory wewnętrzne. Pod wodą wydają stłumione „kwo-ak", poza wodą skrzypiący dźwięk. W porze godowej rozwijają się u nich modzele godowe na wewnętrznej stronie 1. i 2. palca, przedramion i ramion oraz na bokach piersi. Od samic można je odróżnić ponadto po krótszym ciele, grubszych ramionach i ciemniejszym podgardlu.

Występowanie: południowo-zachodnia Europa.

Środowisko: wilgotne stanowiska na terenach uprawnych lub w pobliżu wody, często w gęstych zaroślach.

Tryb życia: skacze, pływa i nurkuje bardzo zręcznie; dzięki brzuchowi pełniącemu rolę „przylgi" może się wspinać po gładkich powierzchniach. Dzień spędza zwykle w ukryciu,| aktywny staje się nocą.

Rozród: grube sznury skrzeku, ok. 20 cm długości, zawierają 100-300 jaj. Okres rozrodcz] ciągnie się od wiosny do jesieni. Rozwój zarodkowy trwa 8-10 dni. Kijanki z ogonem otoczonym pofalowaną, zaokrągloną i sięgającą poza jego koniec błoną płetwową można łatwo odróżnić od kijanek innych płazów bezoogonowych.

Podobne prace

Do góry