Ocena brak

Nur czarnoszyi

Autor /Maksym44 Dodano /25.01.2012

Wygląd: Długość ciała 60 cm. W szacie godowej można go odróżnić od innych nurów po popielatoszarym wierzchu głowy. W szacie zimowej i podczas pierzenia się trudno go odróżnić od innych nurów, ale także wtedy wierzch głowy ma jaśniejszy od szaroczarne-go grzbietu. Dziób ma nieco słabszy i mniejszy niż u lodowca. Od najmniejszego nura, nura rdzawoszyjego, różni się kształtem dzioba. Nury czarnoszyje potrafią pływać jak kaczki, nurkują jednak głębiej. W sytuacji zagrożenia wypychają powietrze spomiędzy piór, przez co stają się tak ciężkie, że z wody wystaje im tylko głowa i grzbiet. W locie, jak wszystkie nury, wyciągają szyje sztywno do przodu, a nogi ku tyłowi. Są wytrwałymi lotnikami, chociaż poderwać się do lotu mogą dopiero po dłuższym rozbiegu z wody. Nur czarnoszyi woduje na pierś z nogami wyciągniętymi do tyłu i może od razu jak strzała zanurzyć się pod wodę. Niektóre ptaki giną, jeżeli nocą próbują wylądować na pokrytej szronem łące lub mokrej szosie.  

Środowisko: W okresie lęgowym zamieszkuje zwykle duże, głębokie, czyste, ale bogate w ryby jeziora. W pobliżu morza zadowala się mniejszymi zbiornikami i poluje wtedy w morzu. Czasami łowi ryby w kilku mniejszych jeziorach. Na południu swego obszaru gniazdowania ogranicza się do jezior górskich. W czasie wędrówek trzyma się rzek i zimuje zwykle na wodzie w pobliżu wybrzeży. Główne tereny zimowania to Bałtyk, Morze Czarne i Morze Śródziemne.

Lęgi: Para nurów czarnoszyich przybywa na swoje jezioro lęgowe zaraz po stopnieniu lodów, zwykle w kwietniu lub w maju: nie znosi wtedy w sąsiedztwie żadnych ptaków swojego gatunku. Miejsce na gniazdo może być zmieniane każdego roku. Często leży ono tak blisko wody, że ptak jednym skokiem może zanurkować. Gniazdo składa się z luźno ułożonych części roślin, często jest to tylko dołek wygnieciony w naniesionych przez wodę szczątkach.

Jest ono zawsze mokre. W okresie godów o świcie i o zmierzchu rozbrzmiewa nad wodą donośny głos nura czarnoszyjego. W jego pieśni można wyróżnić tony lamentujące, skrzeczące lub przypominające śmiech. Wzniesieniu 2, rzadziej 3 jaja; wysiadywanie trwa 25-30 dni, początek gniazdowania maj-czerwiec, zależnie od miejscowego klimatu. Oboje partnerzy wysiadują na zmianę. Wysiadywanie zaczyna się po złożeniu pierwszego jaja. Często tylko jedno młode zdoła osiągnąć samodzielność. Pisklęta wykluwają się pokryte szarobrązowym puchem pisklęcym - na grzbiecie ciemniejszym, na brzuchu jaśniejszym. Przez pierwszy lub przez dwa pierwsze dni po wykluciu pozostają w gnieździe, potem wspinają się na grzbiet dorosłego ptaka. Potrafią od razu pływać i nurkować. Zdolne do lotu stają się po ok. 40 dniach.

Pożywienie: Głównie ryby. Nur czarnoszyi atakuje także duże ryby, których nie może połknąć i wyrywa im kawałki ciała ostrym dziobem. Pod wodą nur używa nóg jako wioseł, a steruje ogonem. W nielicznych przypadkach używa pod wodą także skrzydeł. Podczas polowania na ryby pozostaje w wodzie do 2 minut i w tym czasie może przepłynąć ponad 100 metrów. Dodatkowo odżywia się owadami wodnymi, ślimakami, robakami i skorupiakami. Podobno atakuje także pisklęta innych ptaków wodnych. Nury czasami zaplątują się w sieci rybackie i giną. Zwykle polują tuż pod powierzchnią wody, ale zdarzyło się, że wyłowiono nura czarnoszyjego w sieci z głębokości 60 metrów.

Podobne prace

Do góry