Ocena brak

NOWE FORMY ZATRUDNIENIA I PRACY

Autor /Diana Dodano /20.04.2011

 

Rozwój nowych form zatrudnienia i pracy rozumiany jest wieloznacznie, ponieważ praca po nowemu może polegać na odchodzeniu od stałego zatrudnienia i przechodzenia na czas ściśle określony. Następuje odchodzenie od zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu do zatrudnienia w częściowym wymiarze czasu. Następuje przeniesienie wykonywanej pracy poza zakład pracy. występuje szeroki rozwój pracy na własny rachunek. Rozwój zatrudnienia opiera się na podstawie kontraktów zawieranych pomiędzy firmami.

 

Powody, dla których wprowadza się nowe formy:

  • redukcja kosztów pracy i poprawa konkurencyjności firmy

  • zwiększenie szans zatrudnienia niektórym grupom zawodowym

  • łagodzenie sytuacji na rynku pracy; polega to na częściowym łączeniu zatrudnienia z częściowym zasiłkiem od bezrobocia

 

OBOWIĄZUJĄCE FORMY PRACY
  1. Praca na czas określony – znana od dawna, ale bardzo szybko rozwija swoje rozmiary. W krajach UE 9,3% ludzi pracuje na czas określony. Sytuacja pracowników zatrudnionych w tej formie jest niekorzystna, bo nie mają oni większości przywilejów z tradycyjnego zatrudnienia. Praca kończy się wraz z upływem okresu, na który umowa została zawarta.

  2. Praca w niepełnym wymiarze godzin – jest związana z częściową aktywnością pracowników; ma charakter dobrowolny np. Japonia – 26%, USA – 19%, UE – 15%. Wyróżniamy dwie formy pracy w niepełnym wymiarze godzin:

  1. job – sharing: polega na tym, że dwóch lub więcej pracowników dzieli pracę p0między siebie w sposób dobrowolny, obsługuje jedno stanowisko pracy (o tym zapewniają w umowie) a zespół, w którym pracuje dzieli dowolnie wynagrodzenie i inne przywileje przewidziane dla tego stanowiska pracy

  2. work – sharing: polega na czasowym ograniczeniu godzin pracy. Dotyczy to grupy pracowników a nie całej załogi. Ograniczamy godziny pracy w celu uniknięcia zwolnień z pracy.

  3. chwilowe zatrudnienie – w Polsce nie ma prawnych uregulowań, w UE bardzo rzadko się to stosuje. Ma ono swoje odmiany praktycznej realizacji chwilowego zatrudnienia:

  • transfer kadry kierowniczej – dokonywany jest za pośrednictwem agencji tymczasowego zatrudnienia. Pracownicy wykonują różne prace a firmy oszczędzają na kosztach, ale odbywa się to kosztem pracownika; pogarsza się jego sytuacja

  • transfer szeregowych pracowników – jednego lub kilku pracowników przenosi się albo wypożycza

  1. Praca na wezwanie, żądanie albo pejdżery - Pracownik ma obowiązek oczekiwać na żądanie pracodawcy i stawić się do pracy.

  2. Praca chałupnicza lub nakładcza – pracownik zatrudniony jest na pełnym etacie przez pracodawcę i w swoim domu wykonuje prace

  3. Telepraca: oparta na komputerach i telekomunikacji; wykonywana jest na odległość, obejmuje różne formy zajęć. Telepracownicy to osoby, które często wyjeżdżają, porozumiewają się za pomocą komputera, działają w usługach handlowych i oddziałach banku, mają poczucie wolności, swobodę w wyborze dni i godzin pracy. Stwarza to szansę dla niepełnosprawnych i kobietom wychowującym dzieci. Nie ma tu kontaktu z innymi ludźmi. Wadą jest to, że często prowadzi do pracoholizmu, samotności i izolacji. Często pracownicy mogą być pomijani w awansach; zanika udział w kulturze biurowej. Zmniejsza się kontrola nad pracownikiem, ogranicza się osobisty kontakt. Praca ta może prowadzić do nadużyć; inne problemy to awarie sprzętu technicznego.

  4. Zatrudnienie bez pracodawcy – stosowane zwłaszcza w firmach prywatnych. Forma ta powstała w związku z chęcią uniknięcia przez pracodawców kosztów pracy, płacenia składek na ZUS. Polega ona na tym, że umawiają się, że pracownicy będą mogli wykonywać swoje zadania ale w innej formie prawnej. Pracownicy zakładają 1-osobowe firmy, które wykonują zlecenia na rzecz przedsiębiorstwa. Pracownik taki płaci składkę ZUS a pracodawca płaci mu wyższą pensję. Pracownik nie może funkcjonować bez tej firmy.

 

Podobne prace

Do góry