Ocena brak

NONSENS

Autor /aleKac Dodano /09.11.2012

 

NONSENS (łc. non = nie + sensus = spo­sób myślenia; zdolność myślenia; znacze­nie) ang. nonsense, meaningless; fr. non­sens; nm. Unsinn, Sinnlos

  1. log. Wypowiedź pozbawiona —> spój­ności (2) syntaktycznej, a więc będąca cią­giem wyrazów zbudowanym niezgodnie z regułami składni danego języka.

  2. log. Wypowiedź wprawdzie poprawna syntaktycznie, tj. zbudowana zgodnie z re­gułami składni danego języka, lecz seman­tycznie bezładna, a t3nn samym niezrozu­miała dla posługujących się tym językiem.

  3. t. pozn., metod. Wypowiedź popraw­na syntaktycznie, lecz pozbawiona sensu empirycznego, tj. stwierdzająca coś, co a) nie wydaje się możliwe w świetle doświadczenia potocznego lub co b) nie jest uzasa­dnione w świetle doświadczenia nauko­wego. Co do drugiej kwalifikacji (b), w neopozytywistycznym określaniu em­pirycznej sensowności {empirical meaning-fulness) oprócz postulatów znaczeniowych dotyczących —> terminów (3a) teoretycznych formułowano definicje zdań empirycznie sensownych (m. in. R. Carnap, H. Mehlberg), akcentując w nich takie wymagane własności tych zdań, jak obserwacyjna potwierdzalność i empiryczna sprawdzalność, a także empiryczna obalalność. Stanowiące trzon filozofii klasycznej problemy metafi­zyczne są według neopozytywistów pro­blemami, których nie można sformułować za pomocą terminów empirycznie sen­sownych ani też przedstawić w takichże zdaniach.

Podobne prace

Do góry