Ocena brak

Nominales - Ockhamizm przyrodoznawczy: Henryk Hainbuch i Henryk z Oyta

Autor /Teresa2 Dodano /04.01.2013

Do paryskiej szkoły Burydana należało wielu przedstawicieli życia umysłowegow XIV w. Wymienimy tylko dwóch. Przedstawicielem „nowej fizyki" był HenrykHainbuch z Langenstein zwany Henricus de Hessia. Nauczał on na wydziałachartium i teologii w Paryżu, umarł w 1397 r. w Wiedniu. Twórczość jego jest bardzoróżnorodna i obejmuje komentarz do Sentencji, komentarz do Księgi Rodzaju, traktatyfizyczne, astronomiczne, ekonomiczne, teologiczne i ascetyczne.

Duże zasługi dla Uniwersytetu Praskiego i Wiedeńskiego położył Henrykz Oyta (Henricus Totting de Hoyta). Najpierw studiował w P r a d z e, gdzie został magistrem artium, później wykładał w Paryżu, a wreszcie razem z Hainbu c h em przebywał w Wiedniu i przyczynił się do zreorganizowania tamtejszegouniwersytetu. Zmarł tamże w 1397 r.

Dzieła Henryka z Oyta obejmują wiele dziedzin. Należy tu wymienićszereg parafraz, skrótów i opracowań komentarzy do Sentencji, oraz wyjaśnieniatekstów Arystotelesa. Choć Henryk z Oyta jest przedstawicielem ockhamizmui podobnie jak Henryk Hainbuch należy do szkoły Burydana, to j e d n a k zasadniczo(zwłaszcza w teologii) wyznaje on tzw. sententia communis, czyli idzie polinii wielkiej scholastyki z przewagą myśli tomistycznej.

Pisma Henryka pochodzące z okresu paryskiego wykazują zmieszanieelementów nominalistycznych i tradycyjnych. Dzieła powstałe w okresie praskimprezentują postawę umiarkowaną, choć Henryk głosi w nich pewne bardzodwoiste doktryny. Uważa on mianowicie, iż wychodząc od niematerialnościduszy, nie można wykazać jej nieśmiertelności. Problem odwieczności świata,a także zagadnienie jedności Boga (monoteizm) to według Henryka żadneproblemy.

Problem żaden to taki, którego rozwiązania ani jego przeciwieństwa niemożna udowodnić.

Problema n e u t r um dicitur ex hoc, quod nec ipsum, nec eius oppositumratione convinci p o t e s t .

Podobne prace

Do góry