Ocena brak

Nolina odgięta

Autor /Horst Dodano /20.01.2012

Ta osobliwie wyglądająca roślina pochodzi z suchych rejonów Meksyku i Teksasu. Z wiekiem górna część jej łodygi wydłuża się i będzie zakończona kępą wąskich, skręcających się liści, których długość może dochodzić do 1,2 m. Wiecznie zielone liście są zastępowane młodymi w miarę wzrostu rośliny: brązowe i wyraźnie martwe długo jeszcze utrzymują się na łodydze. Jej dolna, zdrewniała część jest organem magazynującym wodę. Nolinę klasyfikuje się zarówno jako sukulent, jak i liściastą roślinę doniczkową. Jej maksymalna wysokość to 10 m, ale w pomieszczeniu rośnie tak powoli (mniej niż 2,5 cm rocznie), że żadko stanowi to problem.

Nolina toleruje temperatury tak niskie, jak 7°C, lecz preferuje zakres temperatur od 10°C w zimie, do 21°C.

Nolina przyzwyczajona jest do otwartych przestrzeni, dlatego potrzebuje dużo światła. Lubi pełne słońce, choć rośnie także w rozproszonym świetle, odbitym od jasno pomalowanej ściany.

Podlewać obficie w okresie wzrostu (latem do trzech razy w tygodniu) i utrzymywać podłoże w wilgoci. W zimie ziemia musi zupełnie wyschnąć przed ponownym podlewaniem. Brak wody raczej nie niszczy rośliny, ale potrzebne jest dostarczenie takiej ilości wilgoci, by łodyga nie uschła.

Jak większość sukulentów, nolina nie wymaga wysokiego poziomu wilgotności. W czasie upałów należy zraszać roślinę, by zapobiec przedwczesnemu brązowieniu końców liści. Chronić roślinę przed bezpośrednim kontaktem ze słońcem, puki nie wyschnie.

Nawozić ukorzenione rośliny co miesiąc w okresie wzrostu zwykłym nawozem dla roślin pokojowych.

Przesadzać, gdy nie mieści się w doniczce. Nolina ma bardzo zwarty system korzeni i nie lubi jego naruszania. Używać gliniastej ziemi kompostowej. Nie wystawiać korzeni na działanie powietrza. Dużym okazom można wymienić górną warstwę ziemi.

Nolina nadaje się latem na taras lub balkon, przy zachowaniu podanych temperatur. Hoduj ją w ruchomych pojemnikach, by móc je dowolnie przemieszczać.

GDY ZAUWAŻYSZ

Szkodniki Zwróć uwagę na czerwce (insekty kryjące się pod drobnymi, brązowymi łuskami na spodniej stronie liści), do których należą wełnowce, (pokryte substancją podobną do waty). Szkodniki te wysysają soki i osłabiają roślinę. Można je usunąć wacikiem nasączonym alkoholem metylowym.

Podobne prace

Do góry