Ocena brak

Niewłaściwe przedstawianie danych finansowych a braki standaryzacji sprawozdań

Autor /Paulinxd Dodano /29.03.2013

Od wielu lat trwają spoty o to, czy większym problemem jest „niewłaściwy sposób przedstawiania danych finansowych”, czy „braki standaryzacji” sprawozdań finansowych.

Problemy związane z prezentacją danych finansowych rzeczywiście istnieją, jednakże amerykańska Komisja Papierów Wartościowych i Giełdy (Sccuritics and Exchange Commission - SEC) dokłada starań, aby zapewnić pełne, właściwe i adekwatne przedstawianie informacji finansowych przez przedsiębiorstwa. Odpowiednie informacje umożliwiające porównanie spółek przy wykorzystaniu różnorodnych technik księgowych powinny być zawarte w tekście głównym sprawozdania albo w przypisach. Oczywiście, koszt zebrania i przedstawienia tych dodatkowych informacji powinien być skonfrontowany z ich użytecznością w procesie analizy.

Tam, gdzie do praktycznych porównań wystarczą stosunkowo proste korekty, należy zamieścić niezbędne do tych korekt informacje, dzięki którym możliwe będzie porównywanie sprawozdań sporządzanych według różnych dopuszczalnych metod księgowania. Przypisy oraz uwagi poczynione w sprawozdaniach lat poprzednich powinny być przytoczone (w takim zakresie, w jakim pozostają istotne) w aktualnym sprawozdaniu rocznym", a także w sprawozdaniach porównawczych.

W sprawozdaniach powinny być także wyjaśnione ewenLualne różnice pomiędzy wielkością zysku netto przedstawioną akcjonariuszom a wielkością, która została przedstawiona amerykańskiemu Urzędowi Skarbowemu (Internal Revenue Scrvice - IRS). Uogólniając, sprawozdania finansowe powinny być przygotowane w taki sposób, by analityk nie musiał tracić czasu i energii przeszukując stare raporty przedsiębiorstwa i archiwa SEC w poszukiwaniu danych niezbędnych do interpretacji bieżących sprawozdań. Niestety, przedstawione powyżej sugestie nie zostały jak dotąd przyjęte przez księgowych wszystkich spółek publicznych.

Księgowi powinni przygotowywać sprawozdania finansowe w taki sposób, by były jak najbardziej użyteczne dla odbiorcy. Użytkownicy sprawozdań finansowych wymagają, aby były one wiarygodne oraz by zawierały informacje umożliwiające ocenę kondycji finansowej i zyskowności przedsiębiorstwa oraz porównywanie różnych spółek.

Jednocześnie są oni zainteresowani tworzeniem bazy informacyjnej pozwalającej prognozować przyszłe zyski, dywidendy oraz kondycję finansową firmy, a mało interesuje ich skoncentrowana na ocenie przeszłych zdarzeń rachunkowość zarządcza. W tym celu potrzebne jest ujawnienie informacji istotnych w procesie wyceny papierów wartościowych spółki, nie zaś informacji per se. Według regulacji SEC, w szczególności przepisu S-X-Rule 1-02, „termin ‘istotny’ w odniesieniu do wymagań dotyczących dostarczanych informacji ogranicza wymagane informacje cło takiej ilości i formy, w jakiej rozważny inwestor powinien zostać poinformowany".

Przepis 3-U6 posuwa się dalej, mówiąc: „wymagane informacje, w odniesieniu do każdego rodzaju sprawozdań, oznaczają niezbędne minimum, klóre powinno być rozszerzone o istotne dodatkowe informacje umożliwiające właściwe zrozumienie publikowanych sprawozdań. Informacje te nie mogą jednak zaciemniać obrazu przedstawianego w sprawozdaniach”. Zwykłe rozmnażanie szczegółów może jedynie utrudnić zrozumienie rzeczywiście istotnych informacji. Jak celnie zauważył G.K. Chesterton, „Las jest najlepszym miejscem do ukrycia liści”.

Mimo wszystkich przedstawionych wcześniej argumentów nic powinniśmy oczekiwać, a tym bardziej wymagać absolutnej unifikacji sposobu przedstawiania danych księgowych. Złożona i zmienna natura operacji gospodarczych, a także tempo zmian ekonomicznych, sugerują utrzymanie pewnej elastyczności w sposobie przedstawiania danych finansowych. Przedsiębiorstwa w dalszym ciągu powinny mieć możliwość wyboru pomiędzy różnymi ogólnie akceptowanymi standardami księgowości, choć powinny także ujawniać, w wielkościach nominalnych, wpływ zastosowanej metody na zmiany wartości zysku netto oraz pozycji bilansowych.

Jeśli założymy, że fakty zostały w pełni i dokładnie ujawnione przez spółki, to za interpretację informacji i właściwą ocenę rzeczywistości gospodarczej odpowiedzialny jest analityk. Księgowi oraz menedżerowie spółek powinni dążyć do tego, by informacje prezentowane były w formie jak najbardziej użytecznej dla odbiorcy. Sprawozdania finansowe nie powinny być tworzone dla doświadczonych profesjonalistów, mogących przy pomocy uzupełniających not i innych dodatkowych informacji przeanalizować i przekształcić je tak, by były one przydatne w praktyce.

Podobne prace

Do góry