Ocena brak

Niestabilność stawu ramiennego

Autor /kajtek Dodano /20.12.2012

Niestabilny staw ramicnny może powodować długotrwale dolegliwości bólowe barku.

Szczególnie częste i znaczne trudności diagnostyczne stwarza obraz chorobowy podw ichnięcia, ponieważ nie jest dokładnie opisywany przez pacjentów.

Neer uważa, iż u chorych, u których na podstawie wywiadu podejrzewa się niestabilność, zawsze można stwierdzić znaczne przeciążenia stawu ramiennego (np. sport wyczynowy), epizody powtarzalnych mikrourazów (praca ponad głową) lub uogólnioną wiotkość więzadeł. Narażeni są zarówno młodzi atleci, jak i nie uprawiające sportu kobiety i mężczyźni. Granica między podwichnięciem a zwichnięciem jest płynna. Osobną grupę stanowią chorzy z samowolną niestabilnością. W takich przypadkach obok konieczności powtarzania badań klinicznych wskazana jest konsultacja psychologa.

W czasie różnicowania bardzo ważne jest wykluczenie zespołu ciasnoty, przerwania pierścienia rotatorów, zmian zwyrodnieniowych stawu barkowo-obojczykowego oraz zespołu szyjnego. W wątpliwych przypadkach podaje się środek przeciwbólowy do okolicy sprawiającej największe dolegliwości bólowe.

Dolegliwości spowodowane niestabilnością zwykle przez dłuższy okres czasu nie występują obustronnie. Objawami uogólnionej wiotkości więzadłowej jest zwiększona ruchomość w innych stawach, w szczególności zaś wzmożony przeprosi stawu łokciowego lub śródręczno-paliczkowego kciuka przy wyprostowanym przedramieniu.

Postawienie właściwego rozpoznania ułatwiają różne, względnie specyficzne testy.

Podobne prace

Do góry