Ocena brak

Niestabilność nadgarstka

Autor /gregory Dodano /03.12.2013

Wszelkie urazy nadgarstka analizowane są zazwyczaj pod kątem złamań kości lub zwichnięć. Zapomina się o możliwości uszkodzeń tkanek miękkich nadgarstka, szczególnie aparatu torebkowo-więzadłowego.

Pomijając uszkodzeniami banalne (lekkiego stopnia skręcenia) kombinacja zgięcia grzbietowego, odchylenia łokciowego i supinacji nadgarstka może spowodować takie uszkodzenia aparatu stabilizującego, które może doprowadzić nawet do okołoksiężycowatego zwichnięcia nadgarstka. Uszkodzenie kompleksu więzadłowego łódeczkowato-księżycowatego oraz więzadła promieniowo-łódeczkowatego, powoduje najczęściej diastazę łódeczkowato-księżycowatą, która opisywana jest jako rotacyjne podwichnięcie kości łódeczkowatej.

Naturalnie, w uszkodzeniach, w których szczelina łódeczkowato-księżyco-wata wynosi 4 mm lub więcej i kąt łódeczkowato-księżycowaty powyżej 65°, ustalenie rozpoznania niestabilności nadgarstka jest łatwe. Jeśli natomiast wartości tych parametrów są odpowiednio mniejsze rozpoznanie jest trudniejsze.

Dlatego tak ważna jest ocena porównawcza uszkodzonego nadgarstka ze zdrowym!

Wszystko wskazuje na to, że rozerwanie więzadeł stabilizujących staw łódeczkowato-księżycowaty występuje tak samo często jak złamania kości 

łódeczkowatej, lecz są one zazwyczaj nierozpoznawane i nieleczone. Dlatego dynamiczne zdjęcie zaciśniętej pięści powinno być wykonane rutynowo, przy podejrzeniu uszkodzenia więzadeł nadgarstka.

Objawy

Ból i uczucie „niepewności” ręki i nadgarstka szczególnie przy chwytaniu przedmiotów oraz uczucie szybkiej męczliwości nadgarstka przy wykonywaniu zajęć sportowych, czynności zawodowych i dłuższym posługiwaniu się ręką.

Chorzy z urazem okolicy nadgarstka, bólem w miejscu tabakierki anatomicznej lub stawu łódeczkowato-księżycowatego, czy też z poszerzeniem szczeliny statycznej powyżej 2 mm powinni mieć wykonane zdjęcie drugiego nadgarstka oraz zmierzone wartości kąta łódeczkowato-księżycowatego. Kąt powyżej 65° potwierdza rozpoznawanie niestabilności, zwłaszcza gdy parametry zdrowego nadgarstka są w normie.

Postępowanie

Niestabilność nadgarstka należy leczyć unieruchomieniem w gipsie typu „rękawiczka balowa” przez okres 6-8 tygodni. Utrzymywanie się diastazy łódecz-kowato-księżycowatej w gipsie jest wskazaniem do wykonania artrografii nadgarstka celem potwierdzenia rozpoznania, jako przygotowanie do ewentualnego zabiegu operacyjnego - rekonstrukcja uszkodzonych więzadeł.

 

Do góry