Ocena brak

NIESPRZECZNOŚĆ

Autor /aleKac Dodano /09.11.2012

 

NIESPRZECZNOŚĆ ang. non-contradiction (1, 3), consistency (2); fr. non-contradiction (1,3), consistance (2); nm. Widerspruchs-freiheit (1,3), Vertrdglichkeit (2)

  1. log. Niezachodzenie stosunku -^ sprze­czności między zdaniami lub sądami.

  2. metod. Własność —> systemu deduk­cyjnego polegająca na tym, że wśród twier­dzeń tego systemu nie m.a ani jednej pary zdań takich, żeby jedno było zaprzecze­niem drugiego, czyli żeby zachodziła mię­dzy nimi sprzeczność. Na mocy tzw. pra­wa Dunsa Szkota: p —> {~p —> q) (czyt. Jeżeli p, to: jeżeli nie-p, to q) sprzeczność prowa­dzi do przepełnienia systemu, tj. do tego, że należą doń wszystkie zdania — zarówno prawdziwe, jak i fałszywe — jakie da­dzą się sformułować w języku danego sy­stemu. System taki jako narzędzie pozna­nia czy opisu rzeczywistości byłby nie­przydatny, dlatego dąży się, w odniesie­niu do każdego systemu dedukcyjnego, do przeprowadzania dowodu jego nie-sprzeczności. Nie zawsze jednak dowód taki jest wykonalny i wtedy trzeba zado­walać się faktem, że w danym systemie, np. w arytmetyce, nie wykryto dotąd sprze­czności, choć byłyby po temu okazje w wie­lowiekowym rozwoju tej dyscypliny. Do­wody niesprzeczności istnieją dla -^ ra­chunku zdań, —> rachimku kwantyfikatorów i innych teorii dedukcyjnych, nnniej boga­tych pojęciowo niż np. arytmetyka.

    3. metaf. —> Zasada/nie-/sprzeczności: nie może być tak, aby byt był niebytem.

Podobne prace

Do góry