Ocena brak

NIEŚMIERTELNOŚĆ

Autor /aleKac Dodano /09.11.2012

 

NIEŚMIERTELNOŚĆ gr. athanasia; łc. immortalitas; ang. immortality; ix. immortalite; nm. Unsterblichkeit, Immortalitat

1. Zaprzeczenie śmiertelności, która oz­nacza podleganie żyjącego bytu cielesne­go śmierci jako faktowi biologicznemu; zaprzeczenie to dotyczy zwykle bytu psy­chofizycznego, duchowo-delesnego, a więc
osobowego.

W teologicznej interpretacji Augustyna pierwotna nieśmiertelność,któ­rą utracił Adam przez grzech, polegała na tym, że można było nie umrzeć; ostate­czna zaś nieśmiertelność będzie polegała na tym, że umrzeć nie będzie można.

2. Nieśmiertelność duszy (teza filozofii spirytualistycznej) — zachowanie przez duszę po jej rozłączeniu się z ciałem wie­cznego życia substancjalnego (ujęcie pla­tońskie) i osobowego.

W tomistycznej antropologii filozoficz­nej nieśmiertelności duszy dowodzi się przez: a) wykazanie jej duchowości, tj. we­wnętrznej niezależności w istnieniu od materii, oraz jej istotowo-rozciągłościowej niezłożoności (argumenty metafizyczne);

b) wskazując na powszechne, zgodne z na­turą dążenie człowieka do utrzymania swe­go istnienia bez końca (argument psycho­logiczny); c) wskazując na to, że podstawą sankcji za czyny ludzkie byłoby życie bez końca (argument etyczny).

Nieśmiertelność odróżnia się od wie­czności (2).

  1. Niemiertelność subiekty­wna {immortalite subjectwe) — pochodzą­ce od A. Comte'a przenośne określenie te­go, co ma trwać bez końca w pamięci lu­dzkości.

  2. pot. W znaczeniu przenośnym: zacho­wanie trwałej, nieprzemijającej wartości w pamięci ludzkiej, kulturze itp.

Podobne prace

Do góry