Ocena brak

NIERZEŻĄCZKOWE ZAKAŻENIA DOLNYCH ODCINKÓW DRÓG MOCZOWO-PŁCIOWYCH

Autor /karanga Dodano /22.11.2013

Schorzenia te stały się bardzo poważnym problemem epidemiologicznym i klinicznym. Najważniejszymi czynnikami etiologicznymi są chlamydie i mykoplazmy, poza tym rzę-sistki pochwowe, grzyby drożdżopodobne, wirus herpes oraz niektóre bakterie (B. coli, Staphylococcus aureus, Corynebacterium va-ginale). W wielu przypadkach nie udaje się ustalić czynnika etiologicznego.

Najwcześniej obudził zainteresowanie problem zapaleń cewki moczowej u mężczyzn, dlatego zagadnienie to jest poznane lepiej. Mimo że od dawna znany był zakaźny charakter schorzenia, mało interesowano się, z wyjątkiem rzesistkowicy, sprawą partnerek tych chorych. Łączyło się to z trudnościami diagnozy bakteriologicznej oraz faktem, że większość kobiet zgłaszała się do ginekologów, którzy zwykle podejmowali leczenie nie dociekając czynnika etiologicznego. Hodowla bowiem tych drobnoustrojów, które mają największe znaczenie, jest trudna i wymaga specjalnego wyposażenia laboratorium. Chlamy dia trachomatis, mimo że jest zaliczana do bakterii, ma wymagania wzrostowe podobnie jak wirusy (hodowla na komórkach Mc Coya, HeLa lub w zarodku jaja kurzego), natomiastMycoplasma T, czyli Urea-plasma urealyticum, nazywana dawniej PPLO (pleuropneumonia-like organism) rośnie jedynie w warunkach mikroaerofilnych lub beztlenowych na specjalnych podłożach.

 

Podobne prace

Do góry