Ocena brak

NIEDOMYKALNOŚĆ ZASTAWKI TRÓJDZIELNEJ

Autor /niezapominajka Dodano /18.02.2013

Najczęściej niedomykalność zastawki trójdzielnej występuje jako wada czynnościowa, wskutek rozciągnięcia pierścienia zastawkowego wraz z rozszerzoną prawą komorą. Czynnościowa niedomykalność towarzyszyć może nadciśnieniu krążenia płucnego oraz wadom zastawkowym, które obarczają nadmiernie prawą komorę, jak: zwężenie ujścia pnia płucnego, ubytek przegrody między-przedsionkowej lub międzykomorowej i zwężenie zastawki dwudzielnej.

Organiczna niedomykalność zastawki trójdzielnej w następstwie choroby reumatycznej serca jest rzadko spotykaną wadą. Nie ma pewnych kryteriów klinicznych, które pozwoliłyby na zróżnicowanie pomiędzy czynnościową a organiczną niedomykalnością. Najpewniejsze jest różnicowanie ex iuvantibus. Czynnościowa niedomykalność zastawki trójdzielnej łatwo poddaje się leczeniu naparstnicą i po leczeniu objawy jej wybitnie się zmniejszają. Organiczna niedomykalność jest oporna na leczenie.

Objawy kliniczne. Cofanie się krwi w okresie skurczu do prawego przedsionka powoduje jego rozszerzenie. W tych warunkach najczęstszym rytmem w niedomykalności zastawki trójdzielnej jest migotanie przedsionków. Wskutek zwiększonego napełniania prawa komora ulega rozszerzeniu i przerostowi. Skurcze przerosłej prawej komory powodują podnoszenie się klatki piersiowej oraz tętnienie w nadbrzuszu. Uderzenie koniuszkowe jest silniejsze niż w warunkach prawidłowych. Fala krwi cofająca się do prawego przedsionka uwidacznia się również w wypełnianiu żył, powodując samodzielne tętnienie żył szyjnych w okresie skurczu oraz tętnienie wątroby. Nad całą powierzchnią prawej komory, od lewego brzegu mostka aż do koniuszka serca, słyszalny jest głośny szmer skurczowy. Szmer ten nasila się w okresie wdechu wskutek bardziej obfitego napływu krwi do serca.

Badaniem radiologicznym stwierdza się powiększony prawy przedsionek, którego zarys styka się z przeponą pod kątem prostym. Wraz ze skurczem komór prawy zarys rozszerza się, co jest następstwem zwrotnej fali krwi. Prawa komora oraz stożek tętnicy płucnej są przerosłe i wykazują żywe tętnienie.

Istniają poważne trudności w różnicowaniu pomiędzy niedomykalnością zastawki dwudzielnej i trójdzielnej ze względu na obecny w obu wadach szmer, skurczowy. Niedomykalność czynnościowa zastawki trójdzielnej towarzysząca zwężeniu mitralnemu nie stanowi przeciwwskazania do leczenia operacyjnego, podczas gdy współistnienie niedomykalności zastawki dwudzielnej ze zwężeniem jest przeciwwskazaniem do komisurotomii.

Rokowanie. Niewydolność krążenia w tej wadzie trwa dłuższy czas niż w wadzie zastawki dwudzielnej prowadząc do całkowitego inwalidztwa. Rokawanie w czynnościowej niedomykalności zastawki trójdzielnej zależne jest od losów podstawowej wady. Wraz z odbarczeniem prawej komory wada czynnościowa może zniknąć. Leczenie ma na celu przeciwdziałanie niewydolności krążenia.

 

Podobne prace

Do góry