Ocena brak

NIEBYT

Autor /aleKac Dodano /09.11.2012

 

NIEBYT gr. me ón; ang. non-being; fr. non-etre; nm. Nichtseiendes

1. metaf. W tradycji arystotelesowsko--tomistycznej: to, co nie jest —> bytem, to, co rue istnieje. Rozróżnia się:

  1. niebyt absolutny — czyste zaprze­czenie (—> negacja /3B/) bytu pojętego metafizycznie, a więc bytu jako bytu. Nie­byt absolutny jest czymś sprzecznym i nie­możliwym, jest tylko aktem negacji (prze­kreślającej) umysłu wobec bytu;

  2. niebyt względny jako: a) zaprzeczenie poszczególnego bytu, który jest niebytem w stosunku do innego bytu; b) zaprzeczenie samego aktu, poprzez który byt jest w danym aspekcie ukonsty­tuowany; aktem tym może być wszystko, dzięki czemu coś może być nazwane by­tem bądź w aspekcie esencjalnym (forma rzeczy), bądź w aspekcie egzystencjalnym (istnierue). W tym znaczeniu niebytem jest realna —> możność, przyporządkowana ak­towi konstytuującemu -^ bytowość (1).

Proponuje się także (W. Stróżewski) od­różnienie „niebytu" od „nie-bytu":

A') nie-byt — zastosowania prze­kreślającej funkcji słowa 'nie' do bytu po­jętego egzystencjalnie, tj. do tego, co w ja­kikolwiek sposób istnieje. W rezultacie takiego zaprzeczenia otrzymujemy poję­cie —> nicości (1). -> Negacja (3B) przekre­ślająca;

B') niebyt — jakiś byt zanegowany sło­wem 'nie': „niebyt" dotyczy czegoś, co jest także bytem, choć określonym inaczej niż ów byt, wobec którego jest właśrue nieby­tem; byt przeciwstawiający się jakiemuś by­towi jako byt inny ('nie' użyte jest tu w fun­kcji różnicującej). Pojęcie występujące m. in. u Platona. Jako pojęcie relatywne niebyt jest wynikiem stwierdzenia różno­ści między tak czy inaczej określonym by­tem a tym, co tym właśnie bytem nie jest. —> Negacja (3A) różnicująca.

2. U G. W. F. Hegla: niczym nie zdeter­minowany, czysty i prosty byt, będący jed­nocześnie sobą i swym przeciwieństwem. Sprzeczność, jaką zawiera, sama się roz­wiązuje w jego stawaruu się.

Podobne prace

Do góry