Ocena brak

Neuropatia nerwu łokciowego

Autor /carbonara Dodano /02.12.2013

Neuropatiom nerwu łokciowego sprzyjają: narastająca pourazowa koślawość łokcia, zmiany morfologii rowka nerwu łokciowego oraz destabilizacja nerwu w rowku, z powodu osłabienia i rozciągnięcia więzadła, lub płytkości samego rowka.

Naturalnie, nerw łokciowy jest nierzadko narażony na bezpośrednie urazy, gdyż położony jest pod skórą i przylega bezpośrednio do kości. Uraz może być wynikiem jednej siły lub być sumą mikrourazów.

W przypadku narastającej koślawości stawu łokciowego (np. u dzieci i młodzieży), do neuropatii następowego porażenia nerwu dochodzi stopniowo - tzw. „powolny paraliż nerwu łokciowego”.

Szczególnie postać neuropatii zachodzi przy destabilizacji nerwu. Przyczyną tego jest płytki rowek, albo niedobór powięziowej osłony. Nierzadko, nerw ulega przemieszczeniu przy każdym zgięciu i powraca na właściwe miejsce (do rowka) przy wyproście. Stałe drażnienie mechaniczne nerwu przez nadkłykieć nieuchronnie prowadzi do neuropatii.

Objawy

Zespół cieśni kanału nerwu łokciowego zazwyczaj dotyczy ręki dominującej.

Choroba objawia się zaburzeniami czucia (początkowo nadwrażliwość, później zaś osłabienie czucia) w obszarze unerwienia nerwu łokciowego, które na długo (miesiące, a nawet lata) wyprzedzają narastające osłabienie siły mięśni. Trzeba jednak zaznaczyć, że utrata siły i zaniki mięśni wewnętrznych ręki występują znacznie wcześniej, niż chory zda sobie z tego sprawę (ważne w sporcie!).

Dolegliwości bólowe występują na dalszym planie, zaś bóle nocne należą do rzadkości. Niekiedy chorzy uskarżają się na bóle kręgosłupa w okolicy między-łopatkowej oraz w okolicy łopatki.

Uszkodzenie ruchowe dotyczy większości mięśni wewnętrznych ręki, części m. zginacza palców głębokiego oraz m. zginacza łokciowego nadgarstka.

Z czasem, osłabienie mięśni wewnętrznych ręki powoduje typowy przeprost w stawach śródręczno-paliczkowych. Towarzyszy temu pogłębienie przestrzeni między kośćmi śródręcza z powodu zaników mięśni międzykostnych, najwyraźniejsze w pierwszej przestrzeni między kostnej.

Postępowanie

Leczenie zachowawcze rzadko przynosi spodziewaną poprawę; zazwyczaj konieczne jest leczenie operacyjne - odbarczenie lub transpozycja nerwu.

 

Do góry