Ocena brak

Neopozytywizm Koła Wiedeńskiego. Przedstawiciele, tezy: stosunek do tradycyjnych problemów, koncepcje weryfikacji i koncepcje falsyfikacji

Autor /Olaf Dodano /06.07.2011

Neopozytywizm-(empiryzm logiczny) empirystyczny i subiektywistyczny kierunek filozofii XX w., głoszący program walki z metafizyką, postulaty fizykalizmu i uprawiania ,,filozofii nauk”, pojmowanej jako logiczna analiza języka, oraz hasło jedności nauki, podstawą wiedzy miały być tzw. zdania protokolarne (najprostsze zdanie o faktach, rejestracja danych bezpośredniego/ subiektywnego doświadczenia)

Przedstawiciele:

  • Moritz Schilck- (1882-1936) był profesorem w Kilonii, jego dzieła: ,,Allegemeine Erkkenntnislehre” 1918, ,,Fragen der Ethik” 1932

  • Rudolf Carnap- (1891-1970) czołowy przedstawiciel, od 1926 przebywał w Wiedniu, od 1930 był profesorem w Pradze, a od 1936 w Chicago. Jego dzieła to: ,,Der Logische Aufbau der Welt” 1928, ,,Scheinprobleme der Philosophie” 1928

  • Otto Neurath- (1882-1945) zaczął swą działalność w Austrii, ale skończył na obczyźnie: przeniósł się najpierw do Hagii, potem do Oksfordu

  • Ludwig Wittgenstein- (1889-1951) wiedeńczyk, ale związany z filozofią w Anglii. Jego dzieła: ,,Tractatus Logico-Philosophicus” 1922, ,,Philosophical Investigations” 1954

  • H. Reichebach

  • E. Nagl

  • A.J. Ayer

  • K. Popper

Stosunek do tradycyjnych problemów

  • Dawniej doświadczenie (empiryzm logistyczny) uznawano za źródło wszelkiej wiedzy, nie wyłączając wiedzy logicznej i matematycznej, natomiast neopozytywizm uznawał doświadczenie za źródło wiedzy o świecie realnym i formalnym (jak w logice i matematyce), która nie jest empiryczna, lecz aksjomatyczna

  • Dla dawnego empiryzmu Milla logika i matematyka były wprawdzie syntetyczne, ale nie aprioryczne. Dla nowego zaś empiryzmu wiedeńczyków były wprawdzie aprioryczne, ale za to nie syntetyczne. Były wyłącznie tylko analizą. Nie zawierały żadnych odrębnych, nowych prawd, lecz tylko wskazówki, jak można dane prawdy przekształcać.

  • Neopozytywizm wychodził z założenia, że metafizyka jest całkowicie pozbawiona sensu

  • Twierdzenie o wartości etyczne czyli estetyczne- neopozytywiści mieli za bezsensowne.Są wynikiem nieporozumień, utrzymują się tylko dzięki temu, że używane przez nie wyrażenia nie zostały poddane analizie logicznej

Koncepcje weryfikacji i falsyfikacji

Weryfikacja- procedura zmierzająca do rozstrzygnięcia, czy dane zdanie (twierdzenie, hipoteza) jest prawdziwe czy fałszywe.

Twierdzenie ma sens, tylko jeśli może być sprawdzone, jeśli możliwa jest jego weryfikacja. A jeśli możliwa nie jest, to twierdzenie nie można nawet uważać za fałszywe: po prostu nie ma sensu. Dla zrozumienia tego poglądu trzeba rozróżnić dwie rzeczy: niemożliwość techniczną dokonania w danych warunkach weryfikacji i niemożliwość zasadniczą. Niemożliwość techniczna nie pozbawia twierdzenia sensu.

Falsyfikacja-procedura stwierdzania fałszywości twierdzeń (błędnych hipotez) w procesie ich sprawdzania, prowadząca do ich odrzucenia

Podobne prace

Do góry