Ocena brak

Negocjacje

Autor /barbara Dodano /26.03.2011

 

Art. 72 KC. System negocjacji wywodzi się z targu – pobiera się informacje i składa oświadczenia ale nie woli. W trakcie negocjacji nie składa się wiążących oświadczeń woli, są one składane na koniec wszystkich postanowień w toku negocjacji – art. 72.1 KC. Ten przepis jest swoistą regułą interpretacyjną i wchodzi w rachubę tylko w sytuacji niezgodności, bo np. gdy strony postanowią coś ale nie uzgodnią szczegółów a umowę będą traktować jako zawartą to zawarta ona będzie. W stosunkach nieprofesjonalnych mamy do czynienia z zanikiem negocjacji. Dziś tylko używamy słowa „targowisko” jako pozostałości po targu (tam dziś są już tylko oferty w świetle art. 543 KC).

W stosunkach między przedsiębiorstwami, gdy mamy do czynienia ze skomplikowanymi umowami (np. o roboty budowlane) to ich zawarcie następuje w oparciu o system rokowań, np. nie tylko następuje ustalenie kto, co i za ile zrobi, ale poszczególne etapy, ilu podwykonawców, termin oddania obiektów. Umowy te są sporządzane na piśmie jako potwierdzenie rokowań.

Podsumowując: przepisy o negocjacjach wyrażają zasadę zgodną z art. 72.1 KC.

Odpowiedzialność osoby, która rozpoczęła lub prowadziła rokowania z naruszeniem dobrych obyczajów. Owe naruszenie jest pojęciem szerokim, klauzulę generalną, silny nacisk kładzie się tu na zasady współżycia społecznego, o dobre obyczaje. Przykładem może być to, że prowadząc rokowania strona niema zamiaru zawrzeć umowy.

Naruszenie dobrych obyczajów jest trudne do udowodnienia. Ale np. gdy ktoś daje ogłoszenie o sprzedaży danej rzeczy ale nie posiada jej to sprawa jest jasna. Szkodą może tu być nie tylko koszt, jaki poniósł zainteresowany (np. koszt dojazdu, poczynionych już kroków) ale też i rezygnacja z innego kontaktu (strata w wyniku jego niezawarci). Odpowiedzialność tej osoby, to odpowiedzialność za winę przy kontraktowaniu w myśl art. 72.2 KC.

Naruszenie dobrych obyczajów obejmuje:

  • Obietnicę zawarcia umowy gdy w rzeczywistości ten, kto obiecuje nie ma zamiaru jej zawrzeć

  • Renegocjację ustanowionych już warunków

  • Stawianie niemożliwych do realizacji warunków

  • Decyzję podjętą o zawarciu umowy, gdy do jej zawarcia potrzebna jest zgoda osób trzecich

 

Gdy strona liczy na zawarcie umowy a druga nie zawiera jej to nie mamy tu do czynienia z odpowiedzialnością kontraktową, bo do niczego miedzy stronami nie doszło. Jest to odpowiedzialność deliktowa czynów niedozwolonych. Kiedy w trakcie negocjacji strona udostępniła informację z zastrzeżeniem poufności to dotyczy to przepisu, np. art. 104 KC.

W trakcie negocjacji można zastrzec poufności pewnych informacji. Dotyczy to zwłaszcza tajemnic przedsiębiorstwa a odnosi się do ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Gdy jest to zastrzeżenie i ten, kto je naruszy ujawniając zastrzeżoną informacje to ponosi odpowiedzialność w postaci naprawienia wyrządzonej szkody lub wydania korzyści jakich ta strona otrzymała ujawniając osobom trzecim daną informację.

Kiedy umowa wymaga formy aktu notarialnego to wszystkie punkty umowy mogą być sformułowane dopóki umowa nie będzie sporządzona jako akt notarialny, w świetle prawa nie jest jeszcze zawarta (obie strony osobiście spisują akt u notariusza).

 

Podobne prace

Do góry