Ocena brak

Nawigacja łodzi podwodnych

Autor /Pilot0 Dodano /31.01.2012

Pierwsze peryskopy używane na łodziach podwodnych były bardzo proste i niedoskonałe. Otrzymywano w nich odwrócony obraz (morze było tu nad horyzontem) wyświetlany na matówce. Później wprowadzono o wiele bardziej złożone urządzenia, pozwalające nawigatorowi obserwować szczegółowo powierzchnię wody, niebo a nawet dno morskie. Do przyrządów takich należą peryskop skombinowany z sekstantem, do śledzenia położenia Słońca, gwiazd i Księżyca, urządzenia radarowe, systemy telewizji z kamerami do pracy w warunkach wyjątkowo złego oświetlenia czy w końcu echosondy. Dzisiejszy, bazujący na żyroskopach, kompleksowy system nawigacyjny łodzi podwodnej wykreśla pozycję statku z dokładnością tak dobrą, że niewielkie korekty za pomocą systemów nawigacji satelitarnej nie są przeprowa­dzane częściej niż raz na parę dni.
Na okrętach zainstalowane są skomputeryzo­wane systemy kontrolujące torpedy po ich odpa­leniu. Gdy torpeda osiąga strefę celu, naprowadza­nie przejmuje wbudowane w nią urządzenie, kierujące się odgłosami wydawanymi przez śrubę napędową lub zakłóceniami pola magnetycznego pochodzącymi od stalowego kadłuba.
Okręty można wyposażać też w samosterujące pociski typu Cruise, które mogą być wystrzeliwa­ne zarówno z powierzchni jak i spod wody. Cruise leci tuż nad falami, niewidoczny dla radaru, aż ude­rzy w swój cel. Zasięg tego typu pocisków wyno­si do 400 km.
Głównym uzbrojeniem okrętów klasy SSBN są międzykontynentalne pociski balistyczne z głowi­cami nuklearnymi. Współczesne okręty przenoszą do 24 pocisków, każdy wyposażony w kilka bądź kilkanaście oddzielnych głowic. Jednostki należą­ce do USA i Wielkiej Brytanii wyposaża się w po­ciski Polaris (zasięg do 4500 km),Posejdon (4800 km) bądź Trident (7200 km).

Podobne prace

Do góry