Ocena brak

Nauka chodzenia

Autor /rambo Dodano /30.01.2014

Nauka chodzenia dotyczy tych osób, które bardzo długo leżały w łóżku na skutek choroby lub urazu. Proces ten dzielimy na dwa etapy:

•    przygotowanie do nauki chodu,

•    właściwa nauka chodu.

Etap pierwszy obejmuje ćwiczenia ogólnousprawniające i pionizację. Do pionizacji wykorzystuje się stoły pionizacyjne, protezy, pasy stabilizujące oraz inne pomoce ortopedyczne i rehabilitacyjne. Jeśli nie dysponujemy stołem pionizacyj-nym, to stopniowo nauczamy i oswajamy pacjenta z pozycją półleżącą i siedzącą na łóżku, następnie należy zastosować siad z nogami opuszczonymi z łóżka

i stanie przy pomocy terapeuty' (niekiedy przy pomocy dwóch osób). Jeśli pacjent potrafi już przez kilkanaście minut utrzymać pozycję pionową, to przystępujemy do obciążenia kończyn w miejscu (przechodzenie z nogi na nogę).

Właściwa nauka chodu obejmuje:

•    chodzenie w miejscu z oparciem,

•    chodzenie w wodzie lub z zastosowaniem innego sposobu odciążenia,

•    chodzenie z pomocą barierek i balkoników,

•    chodzenie o kulach lub lasce bez przeszkód i z przeszkodami,

•    chodzenie po różnych podłożach i pochylniach,

•    chodzenie po schodach,

•    chodzenie po torze przeszkód.

Terapeuta powinien znać mechanizm chodu, jego patologiczne postacie i metodykę nauczania chodu z użyciem kul pachowych i łokciowych. Odrębny i dość złożony proces nauki chodu odnosi się do chorych po amputacji kończyn dolnych. Problem ten w niniejszej książce został pominięty.

 

Podobne prace

Do góry