Ocena brak

NATURA NATURANS - NATURA NA­TURATA

Autor /aleKac Dodano /09.11.2012

 

NATURA NATURANS - NATURA NA­TURATA (nłc. natura naturans> = przyro­da rodząca (tworząca), matura naturata> = przyroda zrodzona (stworzona)) ang. na­ture "naturing" - nature "natured"; fr. <nature naturante» - «nature naturee»

  1. Wyrażenia zastosowane po raz pier­wszy prawdopodobnie w XII w. w łaciń­skich tłumaczeniach pism Awerroesa dla rozróżnienia bytu stwarzającego (natura naturans = Bóg) i bytu stworzonego (natu­ra naturata = ogół bytów i praw dla nich ustanowionych), podjęte w tym znaczeniu m. in. przez Wincentego z Beauyais (Speculum quadruplex, XV, 4), a następnie przez F. Bacona, jednakże już w duchu empiry-stycznym (Novum Organon, II, 1), gdzie na­tura naturans jest synonimem „formy".

  2. U F. W. J. Schellinga: natura naturans — przedmiot badań filozofii przyrody, któ­remu przypisuje się cechy podmiotu badają­cego, w przeciwstawieniu do natura natura­ta — przedmiotu badań nauk przyrodni­czych, który traktuje się jako „martwy".

  3. U B. Spinozy (Etyka, I, 29): natura natu­rans — świat jako nieskończona substan­cja, natura naturata — świat z punktu widzenia skończonych sposobów bytowarua substancji.

Do góry