Ocena brak

NATO - Czym jest NATO

Autor /Kordian Dodano /21.10.2011

NATO jest sojuszem stawiającym sobie za cel zbiorową obronę swych członków jako podstawę zachowania pokoju i umocnienia bezpieczeństwa. W realizacji swoich zadań opiera się on na pogłębionych procesach koordynacji i planowania na szczeblu politycznym, jak również na polu obronności i spraw wojskowych. U podstaw Sojuszu stoi dziewiętnaście państw członkowskich, jednakże na wszystkich poziomach działań NATO, intensywna współpraca i partnerstwo są rozwijane również z wieloma innymi krajami.

Partnerstwo to przybiera różnorodną postać. Wobec dwudziestu siedmiu państw uczestniczący w programie Partnerstwa dla Pokoju jest ono oparte na uzgodnionym z nimi Dokumencie Ramowym oraz Indywidualnych Programach Partnerstwa. W odniesieniu do czterdziestu czterech krajów uczestniczących w Radzie Partnerstwa Euroatlantyckiego, w skład których wchodzi także dziewiętnaście państw NATO, partnerstwo to opiera się na szerokim Planie Działań. Rosja i Ukraina, dwa kraje uczestniczące w Partnerstwie dla Pokoju oraz Radzie Partnerstwa Euroatlantyckiego, podpisały dwustronne dokumenty z Sojuszem. Współpraca z sześcioma państwami regionu śródziemnomorskiego, uczestniczącymi w Dialogu Śródziemnomorskim NATO, jest kształtowana zgodnie ze wspólnie zatwierdzonym programem współpracy.

Wewnętrzna struktura NATO odzwierciedla wzajemne związki pomiędzy cywilnymi i politycznymi aspektami współpracy oraz wspierającymi je strukturami wojskowymi. W dziedzinach takich jak: polityczne konsultacje, planowanie obronne, współpraca przemysłów obronnych, łączność, obrona powietrzna, wsparcie logistyczne dla sił zbrojnych, ustanowiono liczne komitety, których zadaniem jest planowanie oraz doradzanie stosownych działań Radzie Północnoatlantyckiej lub Komitetowi Planowania Obrony. Odbywają się także konsultacje w sprawach gospodarczych odnoszących się do kwestii bezpieczeństwa, takich jak: wydatki obronne, czy też konwersja przemysłów obronnych na produkcję cywilną. Każdy ze wspomnianych komitetów, mających tak szeroki zakres kompetencji, w znacznym stopniu opiera się w swej pracy na wysiłkach poszczególnych wydziałów Sekretariatu Międzynarodowego oraz Międzynarodowego Sztabu Wojskowego. Przygotowują one spotkania komitetów i wykorzystują ich tematykę na szczeblu roboczym, w oparciu o porozumienie osiągnięte pomiędzy państwami członkowskimi.

NATO stanowi także forum aktywnej współpracy swych państw członkowskich i partnerskich w strefach takich jak: planowanie cywilne w sytuacjach kryzysowych, usuwanie skutków katastrof naturalnych, a także przy konstruowaniu i realizacji programów naukowych w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego. Jakkolwiek na każdym państwie spoczywa odpowiedzialność za własne regulacje w sprawach dotyczących obrony cywilnej, współpraca w ramach NATO ma za zadanie doprowadzenie do sytuacji, w której zasoby Sojuszu w tej dziedzinie mogą zostać wykorzystane w sytuacjach kryzysowych. NATO odgrywa przeważnie w takich sytuacjach rolę koordynacyjną. Polega ona na szybkim określaniu potrzeb, a także zapewnianiu, iż prośby o pomoc wpływają do wskazanych uprzednio centrów reagowania kryzysowego, wyposażonych odpowiednio do sprostania takim sytuacjom. Ostatnim przykładem w tej dziedzinie są działania koordynujące podjęte przez NATO w 1997 roku celem wsparcia Departamentu Spraw Humanitarnych Organizacji Narodów Zjednoczonych w kierowaniu pomocy do regionów Europy Środkowej dotkniętych powodzią.

Sojusz prowadzi także szereg ważnych programów międzynarodowej wymiany w dziedzinie naukowej i ochrony środowiska będących przedmiotem zainteresowania Organizacji, i jej partnerów. Wspomniane programy stanowią wsparcie wysoko kwalifikowanych badań naukowych, są bodźcem dla rozwoju narodowej bazy naukowej i technologicznej. Sprzyjają także czynieniu oszczędności poprzez współpracę międzynarodową. Szereg przedsięwzięć w tej sferze jest poświęconych kwestiom ochrony środowiska związanym z problematyką obronności. problemy te nie zamykają się zazwyczaj w obrębie jednego państwa i dlatego ich zwalczanie wymaga aktywnej współpracy międzynarodowej.

Podobne prace

Do góry