Ocena brak

Natlenianie ścieków

Autor /kokosanka Dodano /30.01.2014

Natlenianie ścieków tlenem atmosferycznym jest uzupełnieniem innych metod oczyszczania ścieków. Przeprowadza się je w urządzeniach zapewniających dużą powierzchnię styku z powietrzem i umożliwiających intensywne mieszanie (kaskady, zastawki, progi). Natlenianie zachodzi także w płytkich zbiornikach (stawach), w których poza utlenianiem następuje równoczesne oczyszczanie biologiczne.

Usuwanie ze ścieków azotu i potasu (pierwiastków „nawozowych”) przez stosowanie natleniania i koagulantów jest trudne, daje tylko częściowy efekt.

Podczas natleniania ścieków ilość pochłoniętego tlenu zależy od niedoboru tlenu w ściekach. Miarą zapotrzebowania na tlen, a jednocześnie wartością wskazującą na obciążenie ścieków zanieczyszczeniami organicznymi, łatwo ulegającymi rozkładowi w warunkach tlenowych pod wpływem enzymów wydzielanych przez drobnoustroje, głównie bakterie, jest biochemiczne zapotrzebowanie na tlen (biochemiczne zapotrzebowanie tlenu) - BZT. Biochemiczne zapotrzebowanie tlenu (mg 02/dmJ) jest to ilość tlenu niezbędna do całkowitego rozkładu obecnych w wodzie lub w ściekach związków organicznych, przy zastosowaniu metody biochemicznej w warunkach tlenowych. Całkowita mineralizacja związków organicznych wymaga długiego czasu, zależnego od budowy tych związków. 

Metoda oczyszczania ścieków osadem czynnym wykorzystuje zjawisko analogiczne do zachodzącego w wodach płynących zanieczyszczonych ściekami, których zanieczyszczenia z biegiem czasu ulegają rozkładowi przy współudziale drobnoustrojów i tlenu z atmosfery. Powyższy proces nosi nazwę samooczyszczania się rzek. Proces zachodzący w czynnym osadzie jest zintensyfikowanym procesem samooczyszczania się rzek. Intensyfikacja wynika z zakumulowania znacznej liczby drobnoustrojów w niewielkiej objętości oraz sztucznego napowietrzenia.

Podobne prace

Do góry