Ocena brak

NASTĘPSTWA URAZÓW KRĘGOSŁUPA U DZIECI

Autor /zenon80 Dodano /11.02.2014

Następstwa urazowych uszkodzeń kręgosłupa u dzieci mogą być bardzo zróżnicowane, ich skala jest i może być bardzo szeroka. Od pełnego stanu inwalidztwa z pełną zależnością od najbliższego otoczenia, potrzeby pełnej opieki osób dorosłych, od stanów całkowitej niezależności ruchowej i lokomocji.

Następstwem nieszczęśliwych wypadków może być zakwalifikowanie pacjenta do dwu bardzo zróżnicowanych grup. Jeżeli pierwsza grupa — bez powikłań neurologicznych — nie wymaga na ogół specjalistycznej opieki medycznej i rehabilitacyjnej, to pacjenci młodociani drugiej grupy — z powikłaniami neurologicznymi — muszą być pod stałą opieką lekarską i, niezależnie od prowadzonej rehabilitacji, muszą być kontrolowani przez specjalistów, zwłaszcza w okresie wzrostu. W tym bowiem okresie mogą powstawać i rozwijać się deformacje i zniekształcenia wtórne w narządach ruchu, które komplikują lub uniemożliwiają dalszą rehabilitację. Należy tu zwrócić szczególną uwagę na rozwój zniekształceń kręgosłupa: porażennych skrzywień bocznych (skoliozy) kifozy, utrwalonych zniekształceń porażonych stóp, kolan, bioder .

Przystosowanie do poruszania się za pomocą wózka inwalidzkiego dla wielu młodych pacjentów po urazach kręgosłupa i rdzenia może być jedynym celem możliwym do osiągnięcia w zakresie lokomocji.

W przypadkach wysokich porażeń z poziomu szyjnego samodzielność lokomocji na zwykłym wózku inwalidzkim jest praktycznie niemożliwa. Poruszanie się pacjentów porażonych z poziomu szyjnego może być możliwe za pomocą wózka z napędem elektrycznym. Sterowanie takim wózkiem jest możliwe przy wykorzystaniu niewielkich nawet ruchów czynnych.

Wózek inwalidzki z napędem elektrycznym, sterowany elektronicznie, jest bardzo rzadko osiągalny w naszych warunkach. Takie możliwości i ułatwienia techniczne, znane i stosowane powszechnie na całym świecie są dla porażonych w Polsce nadzieją na przyszłość.

Następstwa i skutki urazów kręgosłupa i rdzenia u dzieci ciągną się przez wiele lat, często przez całe życie. Po urazie u małego dziecka oprócz konieczności zapewnienia mu bardzo często stałej opieki i nadzoru w wieku szkolnym, trzeba zapewnić możliwości nauki. Organizacja takiej nauki jest stosunkowo łatwa w warunkach miejskich. U dzieci mieszkających na wsi bywa to niekiedy bardzo trudne i pomimo wielkiego zaangażowania ze strony rodziców i pedagogów nie jest w stanie wypełnić wszystkich zadań. W miarę dorastania dziecka i konieczności dalszego kształcenia pojawia się problem szkolenia zawodowego w celu uzyskania samodzielności życiowej. Zadania takie spełniają ośrodki szkolenia zawodowego prowadzone przez instytucje oświatowe w ścisłej współpracy ze służbami rehabilitacyjnymi.

Zakończeniem rozważań nad zagadnieniem urazów kręgosłupa u dzieci, niezależnie od postępów w wielu dziedzinach medycyny oraz powstania możliwości tworzenia poszkodowanym warunków do życia w społeczeństwie, musi być propagowane hasło „za wszelką cenę należy unikać sytuacji, w których dziecko może doznać uszkodzenia kręgosłupa i rdzenia”. Konieczne jest stałe zwracanie uwagi wszystkim odpowiedzialnym za bezpieczeństwo dzieci, rodzicom, opiekunom, pedagogom na ich nieustanny obowiązek sprawowania opieki i nadzoru nad dzieckiem, ochrony dziecka przed najbardziej ciężkimi urazami.


 

Podobne prace

Do góry