Ocena brak

Następstwa ogólnego i szczegółowego podziału procesu produkcyjnego.

Autor /Sophia Dodano /25.04.2011

 

W oparciu o liczbę wykonywanych operacji ustala się płace. Czas potrzebny na wykonanie operacji może być punktem wyjścia do normowania czasu pracy. Proces technologiczny można być punktem wyjścia do normowania czasu pracy. Proces technologiczny można podzielić na wiele nieskomplikowanych operacji lub na kilka bardziej złożonych operacji. Krótkie operacje łatwiej dostosować do niskich kwalifikacji operacji. Do tych prostych krótkich operacji czasem prostszym rozwiązaniem może być utworzenie nowego stanowiska pracy, wyposażenie go. Płaci się za to małą elastycznością produkcji. Zaletami mniej szczegółowego podziału czasu pracy jest odczuwanie przez pracownika mniejszego zmęczenia i monotonii wykonywanych czynności, dzięki temu że operacje są bardziej złożone. Powstaje w ten sposób naturalna motywacja do podnoszenia kwalifikacji. Zaletą jest również mniejsza liczba operacji manipulacyjnych, których zmniejszenie daje w efekcie dużą oszczędność czasu w długich okresach co daje większą wydajność. Problemem pracodawcy jest dobrze zorganizować każde pojedyncze stanowisko pracy. Daje to oszczędność czas i bardziej produkcyjne wykorzystanie czynników produkcji a z tym zawsze wiążą się mniejsze ponoszone koszty. Jeszcze jedną zaletą mniej szczegółowego podziału czasu pracy jest mniejsza ilość powstających braków. Łatwiej jest wtedy wykazać stanowisko na którym powstał brak.

Dla celów normowania czasu pracy dzieli się je na mniejsze elementy: zabiegi, czynności, ruchy robocze. Punktem wyjścia do organizacji produkcji jest ustalenie programu produkcyjnego nie budzi żadnych wątpliwości to procedura wyznaczania programu produkcyjnego wbrew pozorom nie jest zagadnieniem prostym rachunkowo. Określenie programu produkcyjnego podzespołów i detali wymaga często długich obliczeń. Do obliczenia związanych z ustaleniem programu produkcyjnego podzespołów i detali niezbędna jest znajomość:

  • schematu konstrukcyjnego wyrobu a w szczególności schematu powiązań konstrukcyjnych wyrobów.

  • zakres zmienności podzespołów i detali – zakres unifikacji i standaryzacji.

  • uwzględnienie planu produkcyjnego części zamiennych

  • uwzględnienie braków

  • przyjęcie jednolitej numeracji wyrobów, podzespołów i detali.

Podobne prace

Do góry