Ocena brak

Naśladowcy Anzelma z Canterbury - Uczniowie Abelarda

Autor /Adaukt1222 Dodano /03.01.2013

Na wzgórzu św. Genowefy w Paryżu w schola artium po Abelardzie uczył dialektykiRobert z Melun. Z pochodzenia Anglik urodził się pod koniec XI w.Około 1110 r. studiował we Francji u Hugona ze Św. Wiktora i może u Abelarda.Wykładał Topiki. Jan z Salisbury mówi o nim, że był bystry, zwięzły i uprzejmyw dyskusjach (in responsionibus perspicax, brevis et commodus)223. Wiemy, żew 1142 r. nauczał dialektyki, a p o t em także teologii w Melun (stąd nazywanyRobertem z Melun). W 1148 r. jako magister teologii reprezentował Melunwraz z P i o t r em Lombardem z Paryża na synodzie w Reims. Jego uczniem byłśw. Tomasz Becket, a także Jan z Kornwalii. Wezwany przez Tomasza do Anglii,Robert jako biskup Hereford zmarł w 1168 r.

Robert napisał: Summa sententiarum, Quaestiones de dwina pagina, Quaestiones de epistolis Pauli, Sententiae, które są głównym jego dziełem. W technicedzieła widać wpływy dialektyki arystotelesowskiej (skłaniał się do realizmuw sporze o uniwersalia), a także wpływy Sic et non, Hugona ze Św. Wiktora. Robertainteresuje problem stosunku rozumu do wiary. Wiara ma mieć charakterrozumny. Wyróżnia trzy rodzaje rozumienia prawd wiary: rozumienie słów (intelligentiaverborum), rozumienie rzeczy i istoty gatunków (inteligentia rei et speciei),oraz wiarę mającą na celu poznanie (crede, ut intelligas). Wątpliwości są zasadąpostępu, a herezje są potrzebne, by lepiej zrozumieć Ojców. Ale naukiświeckie wyłamujące się spod praw Pisma są bezużyteczne. Robert był przeciwnikiemwerbalizmu, poszukiwał i mierzył się z trudnymi zagadnieniami.W Sentencjach znajdują się również ciekawe rozważania o czasie. Wpływ jegodzieł był znaczny, ale uczniów ściśle za n im podążających nie miał. Był w pewnejopozycji do Piotra Lombarda, który go przyćmił sławą.

Podobne prace

Do góry