Ocena brak

Narząd Jacobsona

Autor /abibigail Dodano /11.01.2012

Narząd przylemieszowy (organon vomeruiiasale). Na przegrodzie nosa znajduje się u człowieka słaba pozostałość tzw. narządu przylemieszowego silnie rozwiniętego u wielu zwierząt. W ścisłym związku z nim są przewody przysieczne (ductus incisiui) i brodawka przysicczna (papilla mcuiua). Przewody przysieczne prawy i lewy biegną w kanale przysiecznym z dna jamy nosowej do sklepienia jamy ustnej. W rzadkich tylko przypadkach są one drożne i uchodzą na brodawce. U człowieka szczątkowy narząd przylemieszowy występuje w postaci krótkiego, ślepo kończącego się kanalika, ciągnącego się na przestrzeni 2—9 mm, który drobnym otworkiem rozpoczyna się po obu stronach przedniego dolnego końca chrząstki przegrody nosa i biegnie ku tyłowi wzdłuż tej chrząstki. Do kanalika tego przylega chrząstka przy-lemieszowa (cartilago uomeronasalis). Narząd przylemieszowy zawiązuje się stale u zarodka ludzkiego i u niego jest też lepiej rozwinięty niż u dorosłego, wcześnie bowiem ulega uwstecznicniu. U kręgowców żyjących w wodzie jest on szczególnie dobrze rozwinięty i zaopatrzony specjalnym nerwem.

Błona śluzowa przegrody nosa jest gładka i razem z okostną czy ochrzęstną daje się z łatwością oddzielić od podłoża. U niektórych osób, szczególnie w chronicznym katarze, widoczne są poszerzone ujścia gruczołów w postaci drobniutkich otworków. Na wysokości małżowiny środkowej gruczoły przegrody nosa mogą bardzo licznie występować i błona śluzowa wytwarza wtedy zgrubienie (tuberculum sepii) w kierunku małżowiny i zwęża szczelinę między nią a przegrodą. W tylnej dolnej części przegroda nosa płodu ma kilka fałdów błony śluzowej, które u dorosłego zazwyczaj zanikają, u- wypadkach chorobowych jednak mogą się silnie rozrastać.

Poza tylny brzeg części kostnej przegrody nosa rozciąga się czasami niewielki, ostro kończący się fałd błony śluzowej.

Podobne prace

Do góry