Ocena brak

Napoleon charakterystyka

Autor /Amelia Dodano /11.03.2011

Napoleon był dużym knurem przeznaczonym na sprzedaż rasy Berkshire o dzikim wyglądzie, [...] choć nie był zeń najlepszy mówca, znano go z tego, że potrafił postawić na swoim (16-17). Wraz ze Snowballem i Squealerem opracował nauki Majora, które jako spójny system nazwano Animalizmem. Zanim stał się niekwestionowanym jedynym przywódcą zwierząt, musiał współpracować ze Snowballem, a potem – w nierównej walce (przy pomocy psów) zwyciężył i przepędził przeciwnika, lekceważąc jego osiągnięcia, oskarżając o wszelkie zło, przy pomocy kłamstw przekazywanych przez Squealera zmieniając wizerunek dawnego rywala. Napoleon przewyższał go umiejętnością kaptowania sobie stronników. Znakomicie poszło mu z owcami (46). Krytykował pomysły Snowballa, nie proponując innych rozwiązań. Czekał na dogodny moment, by przejąć władzę i potem –uznając plany Snowballa za swoje – kreować się na troskliwego, przewidującego, mądrego przywódcę.

Napoleon zmieniał się podczas sprawowania władzy. Najpierw razem z innymi liderami prowadził wiece, potem – kiedy sam decydował o wszystkim – zastąpił go Squealer, który informował o postanowieniach przywódcy. Otaczał się sforą wyćwiczonych karnych psów, gotowych rozszarpać każdego przeciwnika, oraz owcami zagłuszającymi wszelkie próby reakcji na ogłoszone decyzje. Napoleon zdobył i utrwalał władzę siłą, bez skrupułów eliminował ewentualnych przeciwników (wymyślone winy, oskarżenia, egzekuc­je). Stopniowo zniekształcił istotę Animalizmu, zmieniając przykaza­nia stosownie do aktualnych osobistych planów. Przydane mu określenia mogłyby świadczyć o niezwykłej wprost miłości zwierząt do swego wodza, tymczasem okoliczności i metody sprawowania władzy dowodzą, że to z jej kręgów pochodzą owe górnolotne określenia i hasła.

Pierwotne ustalenia, moralny wzór Majora, zasady równości i braterstwa – wszystko to powoli ulega degradacji. Oficjalnie wszyscy są traktowani jednakowo, ale stale powiększa się zakres przywilejów władzy. Dotyczą one zwłaszcza Napoleona. Dobry los spotyka tych, którzy mu służą, pomagają manipulować tłumem (Squealer) lub są z nim spokrewnieni (np. dla swoich dzieci, małych świnek, każe zbu­dować szkołę). Inne zwierzęta traktuje jak siłę roboczą lub potencjal­nych wrogów, których jak najszybciej należy się pozbyć. Jest bezwzględny także wobec tych, którzy wypełniają jego polecenia (np. Boxer), ale nie należą do elity władzy. Z czasem Napoleon zawiera porozumienia handlowe i pokojowe z sąsiadami, ludźmi, którzy zawsze byli największymi wrogami, i przejmuje ich zwyczaje. Nie musi się liczyć z opinią zwierząt – od jej kształtowania jest mistrz propagandy Squealer oraz wzbudzające strach psy. Od ideałów równości i braterstwa folwark pod władzą Napoleona staje się gospo­darstwem opanowanym przez system totalitarny, gdzie na porządku dziennym jest terror, kłamstwo i wyzysk – nowe jakości narzucone przez władzę.

 

Podobne prace

Do góry