Ocena brak

NAOCZNOŚĆ (oglądowość, dawniej: poglądowość)

Autor /aleKac Dodano /09.11.2012

 

NAOCZNOŚĆ (oglądowość, dawniej: poglądowość) gr. endrgeia; ang. conceivable (= naoczny); fr. «intuition empirique; nm. Anschauung

t. pozn. Swoista cecha niektórych perce­pcji i przedstawień, wiązana na ogół z do­znawaniem treści wrażeniowych zmysło­wych i emocjonalnych (—> ogląd). Treści te mogą być pierwotne, jak w spostrzeżeniu zmysłowym czy w percepcji świata przed­stawionego np. w obrazie malarskim (og­ląd zmysłowy pierwotny), lub wtórne, jak w przypomnieniu lub wyobrażeniu (og­ląd zmysłowy wtórny). Różne typy naocz-ności wyróżniali i analizowali fenomeno­logowie, w Polsce — przede wszystkim L. Blaustein. Oprócz naoczności wrażeń, spostrzeżeń, wyobrażeń fenomenologo­wie przyjmują tzw. naoczność kategorialną, charakterystyczną dla —> oglądu (d) ejdetycznego.

E. Husserl postulował, ażeby treści nienaoczne aktów poznawczych znajdowały naoczne wypełnienie danymi doświad­czenia.

Podobne prace

Do góry