Ocena brak

NANA

Autor /Machabeusz Dodano /04.04.2012

Bohaterka tytułowa 9. powieści (1877-79) z cyklu Rougon-Macąuartów Emila Zoli; córka praczki, debiutuje w marnej operetce Blond Wenus, jest bez talentu, bez głosu, ale o wspaniałej, seksownej urodzie, budzącej nieodparte pożądanie. Nie kochana i nie kochająca nikogo, wykonuje swój zawód kurtyzany, niszcząc każdego mężczyznę, który się z nią zwiąże.

Zola czyni z niej symbol luksusu, zepsucia i zgnilizny Drugiego Cesarstwa, „ziemską Wenus", orchideę rozkwitającą w gnojówce, bestię pożerającą dusze i reputacje samą tylko mocą swej płci, dziewczynę z nizin ściągającą swe ofiary z wyższych sfer w cuchnące błoto. Jej okropna śmierć zbiega się z końcem epoki, z ostatnimi chwilami Drugiego Cesarstwa: wojna 1870, wojsko idzie „na Berlin!".

Nana obraz (1877) Edouarda Maneta, Hamburg, Kunsthalle; portret kokoty Henriette Hauser (Cytrynki). Film (1926) Jeana Renoira, adaptacja: Lestringuez; w gł. roli Catherine Hessling. Film (1955) Christian-Jaque'a, w gł. roli Martine Carol.

Podobne prace

Do góry