Ocena brak

NALEŻNOŚCI

Autor /Blandyna Dodano /14.08.2013

Termin używany w rachunkowości jednostki wynikający ze stosowania zasady memoriałowej i kontynuacji działania. N. to równowartość środków pieniężnych należnych przedsiębiorstwu od jego dłużników. N. wyrażają prawo otrzymania od osób prawnych i fizycznych środków pieniężnych lub innych aktywów  w przypadku kredytowej sprzedaży produktów. N. powstają wówczas, gdy moment sprzedaży usługi nie pokrywa się z momentem otrzymania zapłaty. Oprócz prawa oczekiwania zapłaty z tytułu sprzedaży n. są konsekwencją bezpośrednich kontaktów przedsiębiorstwa z różnymi instytucjami i organizacjami, jak również z racji zatrudnienia pracowników. N. są są składnikiem aktywów wówczas, gdy jest prawdopodobne ich ściągnięcie przez jednostkę gospodarczą.

W bilansie n. występują w majątku trwałym jako należności długoterminowe oraz w majątku obrotowym jako należności krótkoterminowe (bieżące) w postaci: 1) n. od odbiorców z tytułu obrotu handlowego; 2) n. z tytułu podatków, dotacji, ceł, ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych; 3) n. dochodzonych na drodze sądowej; 4) innych n.

Wycena. W ciągu roku obrotowego n. wycenia się w wartości nominalnej, tzn. według kosztu historycznego w kwocie odpowiedniej do daty zdarzenia wynikającej z dokumentów wystawionych przez jednostkę gospodarczą. Na dzień bilansowy n. wycenia się w kwocie wymagającej zapłaty i z zachowanim zasady ostrożności. Oznacza to, że ważna jest realna (być może wyższa lub niższa od wartości pierwotnej), a nie nominalna wartość n. Różnica między wartością realną a nominalną n. jest odpowiednio przychodem lub kosztem wpływającym na wynik fnansowy.

Kryteria klasyfikacyjne: 1) kryterium płynności: n. krótkoterminowe - okres ich spłaty na dzień bilansowy nie jest dłuższy niż 12 miesięcy; n. długoterminowe - okres ich spłaty na dzień bilansowy jest dłuższy niż 12 miesięcy; 2) kryterium rodzaju: n. bezsporne - zaakceptowane zarówno przez dłużnika, jak i wierzyciela; rozliczenia - akceptację takich n. poprzedza postępowanie wyjaśniające; roszczenia - kwestionowane w całości lub w części przez określonego kontrahenta; roszczenia sporne - skierowane na drogę postępowania sądowego w celu ich wyegzekwowania; 3) kryterium podmiotowe: n. od odbiorcy z tytułu robót, dostaw i usług; n. od pracowników z tytułu udzielonych pożyczek, niedoborów, wypłaconych zaliczek; n. publicznoprawne (od instytucji, np. od urzędów skarbowych, celnych, ZUS) z tytułu nadpłaconych podatków, cła, składek na ubezpieczenia społeczne; pozostałe n., od innych kontrahentów, np. udziałowców, akcjonariuszy z tytułu wpłat kapitału, udzielonych pożyczek, ubezpieczeń majątkowych; 4) kryterium obszaru, którego dotyczą: n. krajowe - dotyczą polskich kontrahentów; n. zagraniczne - dotyczą kontrahentów poza granicami Polski, mogą być wyrażone w walucie obcej lub polskiej; 5) kryterium miejsca, w którym powstały: n. zewnętrzne - powstające wskutek powiązań jednostki z otoczeniem; n. wewnętrzne tzn. wewnątrzzakładowe; 6) kryterium możliwości ich wyegzekwowania: n. przedawnione - upływ czasu powoduje utratę prawa ich dochodzenia; n. umorzone - odpisane z zaniechaniem postępowania sądowego; n. nieściągalne - wierzyciel dysponuje dokumentami jednoznacznie stwierdzającymi niemożliwość ich wyegzekwowania; 7) kryterium stopnia ryzyka: n. warunkowe - objęte różnego rodzaju zabezpieczeniem (gwarancją); n. bezwarunkowe - bez zabezpieczeń.

Podobne prace

Do góry