Ocena brak

Nakłucia stawów i tkanek okołostawowych

Autor /gregory Dodano /03.12.2013

Nakłucia stawów i tkanek okołostawowych wykonywane są tak w celach diagnostycznych, jak i leczniczych. Nierzadko obydwa te cele spełnia się w czasie jednego zabiegu.

Wskazaniami do nakłuć diagnostycznych są wszelkie wysięki i wylewy.

Nierzadko, nakłucia diagnostyczne umożliwiają diagnostykę bez konieczności dalszych badań laboratoryjnych - np. wykrycie obecności świeżej lub zhe-molizowanej krwi. Uzyskanie nakłuciem płynu, szczególnie mętnego stanowi wskazanie do badań bakteriologicznych, serologicznych, czy określenia rodzaju kryształów.

W przypadku trudnych diagnostycznie badaniem uzupełniającym jest artro-skopia oraz biopsja błony maziowej stawu czy wyściółki kaletki maziowej.

Nakłucia lecznicze wykonuje się w celu opróżnienia stawu lub odbarczenia tkanek miękkich (wysięki pod napięciem) oraz miejscowego podawania leków przeciwzapalnych, przeciwbólowych, czy antybiotyków.

Leki przeciwzapalne maja zastosowanie w przypadku bezbakteryjnego zapalenia błony maziowej, czy wyściółki kaletek maziowych, jak też w ich stanach pourazowych czy pooperacyjnych podrażnień. Miejscowe stosowanie tych leków czyni zbędnym ich ogólne podawanie (doustne), które obciąża ustrój.

Przeciwwskazaniem bezwzględnym do miejscowego stosowania leków przeciwzapalnych są zakażenia bakteryjne.

Z przeciwwskazań względnych wymienić należy zaburzenia krzepliwości krwi, procesy zakaźne w innych narządach oraz cukrzycę.

Nakłucie stawów i tkanek okołostawowych są zabiegami chirurgicznymi, dlatego tez wymagają rygorystycznego przestrzegania zasad czystości chirurgicznej, a także znieczulenia, szczególnie u osób lękliwych. W przypadku dzieci najlepiej jest zastosować krótkotrwałe znieczulenie ogólne.

Najprostszym sposobem znieczulenia jest spryskanie skóry roztworem chłodzącym (np. chlorkiem etylu). Całkowicie bezbolesne nakłucie umożliwia dodatkowe znieczulenie kanału wkłucia i tkanek głębiej leżących, lidokainą. Na rozwinięcie są znieczulenia trzeba odczekać kilka minut. Opanowanie nadmiernego strachu przed nakłuciem umożliwia domięśniowe lub dożylne wstrzyknięcie 5-10 mg diazepamu.

Do aspiracji płynu o konsystencji śluzu używa się igieł dużych. Do nakłucia większych stawów (biodrowy, kolanowy) potrzebne są igły grubsze i dłuższe; do nakłuć rąk i stóp wystarczają igły małe.

Chorzy powinni leżeć na stole opatrunkowym lub kozetce lekarskiej, lub też siedzieć na krześle z oparciem.

Wykonywanie zabiegów u chorych stojących czy siedzących na stołku bez oparcia jest niedozwolone!

Po dokładnym zlokalizowaniu miejsca nakłucia, np. szpara stawu, kaletka itp., należy dokonać na skórze potrzebnych oznaczeń dermografem, a następnie odkazić skórę i obłożyć serwetami pole operacyjne.

Zabieg należy wykonywać w jałowych rękawiczkach, a najlepiej techniką bez dotykania. Skórę odkaża się spirytusem chirurgicznym, jodyną lub 5% roztworem spirytusu z chlorheksydyną.

Miejsce nakłucia należy po zabiegu zakryć plastrem z opatrunkiem i ucisnąć na parę minut. Unieruchomienie nakłuwanego stawu nie jest konieczne, ale w przypadku podania leku do dużego stawu kończyny lokomocyjnej nie wolno przez 24 godziny obciążać kończyny.

Aby zabezpieczyć się przed przeoczeniem zakażenia stawu należy zbadać chorego po upływie 2-3 dni.Próbki wydzieliny do badania mikroskopowego lub do posiewów itp. powinny być przesyłane w jałowych pojemnikach, zaś do badania cytologicznego, lub badania w kierunku obecności kryształów w pojemnikach heparynizowanych.

 

Podobne prace

Do góry