Ocena brak

Najwybitniejsi pisarze starożytnego Rzymu - Liwiusz, Titus Livius (59 p.n.e. - 17 n.e.)

Autor /Kordian Dodano /21.10.2011

Największy obok Tacyta historyk rzymski. Jego główne dzieło historyczne: Ab urbe condita (Od założenia Rzymu, po 27 p.n.e.), liczy 142 księgi, przedstawiające dzieje Rzymu od założenia miasta, aż do czasów sobie współczesnych.W całości zachowało się 35 ksiąg: 1-10 obejmujące okres do 293 p.n.e. oraz 21-45 obejmujące lata 218-168 p.n.e., tj. od wybuchu II wojny punickiej do zwycięstwa Emiliusza Paulusa nad Macedonią, a także fragmenty księgi 91 (wojna z Sertoriuszem) i 120 (śmierć Cycerona).Pewne wyobrażenie o treści ksiąg zaginionych dają tzw. periochae - pochodzące z IV w. n.e. zwięzłe streszczenia wszystkich ksiąg z wyjątkiem 136 i 137. Liwiusz nie prowadził samodzielnych badań historycznych, w swej pracy opierał się na opracowaniach wcześniejszych pisarzy. Opisywał fakty ze stanowiska arystokracji, ujmował je w sposób dramatyczny.

Brak krytycyzmu wobec wykorzystywanych źródeł oraz pominięcie problemów gospodarczych, społecznych i ustrojowych sprawia, że dzieło Liwiusza nie oddaje całokształtu historii Rzymu. Mimo braków stało się ono popularne już za życia autora, było źródłem informacji i wzorem dla wielu jego następców. Drugą młodość przeżywało w okresie renesansu. Wywarło duży wpływ na polskie piśmiennictwo historyczne (m.in. na J. Długosza).Liwiusz był także autorem pism filozoficznych i traktatu retorycznego, któremu nadał formę listu do syna. Prace te nie zachowały się do naszych czasów.

Do góry