Ocena brak

Nagietek lekarski

Autor /Olaf555 Dodano /16.01.2012

Wygląd: Roślina jednoroczna, do 30 a nawet 70 cm wysokości, z prosto wzniesioną, filcowata owłosioną łodygą. Liście skrę-toległe, delikatnie owłosione, łopatko-wate, słabo ząbkowane albo całobrzegie; u podobnego nagietka polnego (Calendula ar-vensis) są one podłużno-lancetowate. Kwiaty języczkowate, żółtopomarańczowe (u nagietka polnego - jasnożółte), w dużych koszyczkach o średnicy 2-5 cm (u nagietka polnego - najwyżej 2 cm). Owocostany prosto wzniesione (u nagietka polnego - zwieszone), wszystkie owoce oskrzydlone.

Siedlisko: U nas prawie wyłącznie w ogrodach jako roślina ozdobna (nagietek ogrodowy), albo w uprawach, niekiedy także zdziczały.  

Rozmieszczenie: Ojczyzną nagietka jest prawdopodobnie obszar śródziemnomorski. Zadomowiony występuje dzisiaj na znacznych obszarach Europy Środkowej i Zachodniej, także na Wyspach Brytyjskich.

Okres kwitnienia: Od czerwca do września; w Polsce - do października.

Substancje zawarte w roślinie: Olejki eteryczne, kaiendyna, glikozydy, karotenoidy, fitoste-ryna, żywice, tłuszcze, woski.

Zastosowanie i działanie: Ważny środek leczący rany: działa zmiękczająco i zapobiega stwardnieniom blizn, wspomający przy trudno gojących się ranach. Środek stosowany przy schorzeniach żył, a także układu limfatyczne-go, przy opuchnięciach i zapaleniach tkanek limfatycznych; pomocniczy przy raku; reguluje bolesne miesiączkowanie.

Przyrządzanie i stosowanie: Kwiaty (Flores Calendulae): 1 LH jako napar; maść (Unguen-tum Calendulae): 10-20%. WLH: Calendula (świeże kwitnące ziele); spagyrik.

Termin zbioru: Od maja do września.

Podobne prace

Do góry