Ocena brak

Nadczynność tarczycy

Autor /carbonara Dodano /28.11.2013

U chorych z nadczynnością tarczycy stwierdza się większe stężenie estradiolu, testosteronu, androstendionu i lutropiny w surowicy krwi. Często występuje również zwiększenie stężenia folitropiny. Zwiększenie wydzielania gonadotropin jest związane ze zwiększoną odpowiedzią gonadotropin na gonado-liberynę. Równocześnie obserwuje się większe stężenie. Podwyższone są również wskaźniki konwersji androstendionu do estronu i testosteronu do estradiolu.

W przypadku nadczynności tarczycy zaburzenia miesiączkowania występują mniej więcej u około 60% chorych. W niektórych przypadkach ich występowanie poprzedza postawienie rozpoznania zaburzeń czynności tarczycy. Najczęściej mają charakter: wtórnego braku miesiączki, rzadkich miesiączek lub skąpych miesiączek. Rzadziej stwierdza się występowanie zbyt częstych miesiączek. Częstość występowania zaburzeń miesiączkowania w nadczynności tarczycy zależy też od innych czynników, takich jak: zaburzenia emocjonalne, zaburzenia odżywiania się lub palenie papierosów.

U chorych z nadczynnością tarczycy często stwierdzano niepłodność na podłożu braku owulacji. Badania kliniczne ostatnich lat wykazują jednak, że u większości chorych owulacja występuje. W jednym badaniu niepłodność pierwotną lub wtórną rozpoznano tylko u 5,8% chorych z nadczynnością tarczycy.

 

Podobne prace

Do góry