Ocena brak

NADCIŚNIENIE NACZYNIOWO-NERKOWE

Autor /imany Dodano /19.02.2013

Ocenia się, że zwężenie tętnicy nerkowej jest przyczyną nadciśnienia U ok. 5% chorych z nadciśnieniem tętniczym. Najczęściej zwężenie w obrębie tętnicy nerkowej spowodowane jest zmianami miażdżycowymi bądź dysplazją, przy czym zmiany mogą dotyczyć jednej lub obu tętnic nerkowych.

Objawy kliniczne. Obraz kliniczny nadciśnienia naczyniowo-nerkowego może być bar-g dzo podobny jak w nadciśnieniu pierwotnym. Jednakże pewne objawy mogą nasuwać podejrzenie zwężenia tętnicy nerkowej jako przyczyny nadciśnienia. Należy do nich nagłe wystąpienie nadciśnienia u osób w młodym wieku bądź u chorych, którzy przekroczyli 60 r.ż. O nadciśnieniu naczyniowo-nerkowym należy również myśleć u chorych, u których obserwuje się szybki rozwój nadciśnienia złośliwego bądź pojawienie się nadciśnienia poprzedził ból w okolicy lędźwiowej. W bada-’ niu fizykalnym zwężenie tętnicy nerkowej sugeruje szmer o wysokiej częstotliwości, stwierdzany w okolicy nadbrzusza lub w okolicy lędźwiowej.

Rozpoznanie. Do badań diagnostycznych szczególnie przydatnych w wykrywaniu zwężenia tętnicy nerkowej należy urografia dożylna oraz renocystografia izotopowa. Są to badania stosunkowo proste oraz mało obciążające i mogą w zasadzie być wykonane u każdego chorego z nadciśnieniem tętniczym-

Urografia dożylna wykazuje odchylenia u ok. 85% chorych ze zwężeniem tętnicy nerkowej. Za zwężeniem przemawia późne pojawienie się środka kontrastowego oraz jego opóźnione wypłukiwanie po stronie nerki, chorej oraz różnica w wymiarach obu nerek, przekraczająca 1,5 cm. W badaniu renocysto-graficznym stwierdza się u tych chorych niesymetryczne krzywe radioaktywności w rzucie nerek.

Badaniem, które pozwala na bezpośrednie stwierdzenie zwężenia tętnicy nerkowej, jest arteriografia nerkowa. Umożliwia ona określenie umiejscowienia zwężenia, jego charakŁ teru oraz nasilenia zmian. Badanie to wyl konujemy u chorych, u których stwierdza się nieprawidłowe wyniki urografii bądź reno-cystografii lub u których obraz kliniczny nasuwa podejrzenie zwężenia.

Po stwierdzeniu w obrazie arteriograficz-nym zwężenia tętnicy nerkowej zasadnicze znaczenia ma ustalenie, czy jest ono czynnościowo istotne. Wiadomo bowiem, że zwężenie tętnicy nerkowej może występować u osób z prawidłowym ciśnieniem krwi braz że może nie mieć związku przyczynowego ż istniejącym nadciśnieniem. Do badań słup żących do ustalenia znaczenia stwierdzonego zwężenia tętnicy nerkowej zalicza się okrep ślenie aktywności reniny we krwi żylnej nerkowej.

W wybranej grupie chorych, u których rozpatrywana jest możliwość leczenia operacyjr. nego, może zaistnieć potrzeba rozdzielczego badania czynności nerek. Jest ono wykony-wane jedynie w wyspecjalizowanych ośrodkach. Dużą wartość diagnostyczną ma próba z zastosowaniem * antagonisty angiotensyny

II — salarazyny. Obniżenie ciśnienia krwi pod wpływem tego leku wskazuje na związek przyczynowy nadciśnienia ze zwiększoną  aktywnością presyjną niedokrwionej nerki i pozwala na przewidywanie dobrego wyniku leczenia chirurgicznego»

Leczenie. Leczenie chirurgiczne przeprowadza się u chorych, u których bardzo dokładna ocena kliniczna wskazuje na związek przyczynowy nadciśnienia z istniejącym zwężeniem tętnicy nerkowej. Pomyślne wyniki uzyskuje się u ok. 80% chorych, u których badania diagnostyczne wykazały znamienne czynnościowo zwężenie tętnicy nerkowej. Długotrwałe nadciśnienie, z wtórnymi zmianami w układzie sercowo-naczyniowym, szczególnie u osób w starszym wieku, znacznie ogranicza wskazania do leczenia operacyjnego. U tych chorych stosuje się leczenie farmakologiczne.

 

Podobne prace

Do góry