Ocena brak

Naczynia zespoleniowe i poboczne

Autor /Karoline Dodano /18.01.2012

Gałęzie boczne jednej i tej samej lub też różnych tętnic macierzystych mogą często łączyć się z sobą przed rozpadnięciem się na sieci włosowate. Połączenia te nazywamy zespoleniami (anastomoses), a gałąź łączącą — naczyniem zespoleniowym (vas anastomotiaim). Zespolenia, które przebiegają mniej więcej równolegle do pnia głównego, tworzą tzw. naczynia poboczne (vasa collateralia). W układzie żylnym zespolenia są jeszcze liczniejsze niż w tętniczym. Zespoleniom zawdzięcza dany obszar, że nie jest ściśle zamknięty, odgraniczony, lecz że zaopatrują go również dopływy z sąsiednich obszarów, co ma duże znaczenie dla równomierności dopływu krwi.

Już w normalnym rozwoju zarodka jedna tętnica lub żyła zespolona z drugą może przejąć jej obszar unaczynienia; tłumaczy się tym znaczna dość odmian osobniczych obwodowego przebiegu naczyń.

Jeżeli główna droga naczyniowa staje się niedrożna (ryc. 132) czy z przyczyn c orobowych. czy przez podwiązanie, wówczas z całą wyrazistością występuje znaczenie ^polen. Połączenia między gałęziami odchodzącymi z pnia powyżej a gałęziami chodzącymi poniżej miejsca zamknięcia doprowadzają krew do naczynia wyłączo-nego. Drugorzędne małe gałęzie boczne przekształcają się w duże naczynia; powstaje Storni* człowieka. TV 15 krążenie poboczne, przy czyin u dzieci wytwarza się ono znacznie prędzej i silniej niż w późniejszym wieku. Krążenie poboczne jest dowodem plastyczności układu naczyniowego. Gdyby się ono nie wytwarzało, chirurg nie mógłby przecinać nawet małych tętnic, co oznaczałoby, że nie mógłby on w Ogóle operować. Natomiast w okolicach, w których znajdują się wystarczające naczynia poboczne, nawet w iększe tętnice bez obawy mo?ą być podwiązane. Dlatego też znajomość zespoleń i możliwości powstawania krążenia pobocznego jest ważne również ze względu na wybór miejsca podwiązania naczynia.

Podobne prace

Do góry